Site Title

https://www.msn.com/nl-nl/nieuws/binnenland/partijleiders-balen-van-lekken-uit-onderhandelingsakkoord/ar-AA1VesYB?ocid=msedgdhp&pc=U531&cvid=697b61bf9a9a459fb11411608535834d&ei=9

https://www.telegraaf.nl/misdaad/willem-holleeder-mogelijk-snel-weg-uit-ebi-vught-zorgen-bij-om/127361958.html?utm_source=tel&utm_medium=push&utm_campaign=webpush

https://www.telegraaf.nl/binnenland/nederlandse-83-komt-om-bij-storm-kristin-in-portugal/127409571.html

https://www.telegraaf.nl/buitenland/grijpt-donald-trump-komende-dagen-alsnog-in-tegen-ayatollahs-iraans-regime-zal-niet-twijfelen-om-terug-te-slaan/127331528.html?utm_source=tel&utm_medium=push&utm_campaign=webpush

Ze blijven maar donderjagen hier en proberen mijn “boekje” af te maken en is mijn missie volbracht

Op naar de laatste loodjes blz. 35, 36, 37, 38, en 39 (slot) !

Bladzijde 35.

Kreeg gelijk een Proces verbaal en zo je kent het wel en ik gewoon een paar uur daarna richting Zandvoort met de trein alsnog en kreeg een oproep voor de politierechter na enige tijd op het Kleine Gartmansplantsoen bij het Leidseplein en toen heb ik gemerkt dat er best toffe rechters zijn. Het verhaal werd uit de doeken gedaan dat er een behoorlijk handgemeen had plaatsgevonden en zat die eikel maar te klagen blijkbaar. Ik heb de rechter verteld dat NIEMAND ongestraft mijn spullen van mijn brommer afpakt. De rechter zei me dat een burger heeft toe te staan dat een politieambtenaar in functie hiertoe gerechtigd is waarop ik zei dat ik (en dat was ook zo) geen idee had dat die vent een politieagent was omdat hij een stofjas aan had en blijkbaar aan het vegen was of zo daar. Toen vroeg de rechter aan die agent die ook in de rechtszaal was of hij zich aan mij kenbaar had gemaakt als zijnde een politieambtenaar waarop deze man zei dat niet gedaan te hebben en moest de rechter wel een beetje grijnzen en vond het allemaal geloof ik wel vermakelijk. Hij zou gelijk vonnis wijzen zei hij en begon een tirade min of meer te houden naar die agent toe dat in dit geval ik nooit had kunnen weten dat de man een gezagsdrager was en hij verplicht was geweest zich te identificeren als politieman en dat ik recht had mijn eigendom te beschermen. Immers; Door de stofjes kon ik niet bevroeden dat de man een agent van politie was zei hij

Hij vond echter dat hij me wel MOEST beboeten omdat ik met de brommer de stoep was opgereden en veroordeelde me meen ik tot een boete van zegge en schrijven 5 gulden en vroeg me guitig of ik nog iets had toe te voegen en uiteraard had ik dit niet en dat zijn leuke dingen voor de mensen zou Henk Elsink zeggen toch?

Met mijn vrouwtje heb ik ook zo iets meegemaakt met Hermandad. Zal 16 jaar geweest zijn en vrouwtje was 14 jaar en ik 16 jaar ( ja zo lang kennen we elkaar al) en woonde ik nog bij moeder op het Jonas Daniel Meijerplein en keek ik vanuit mijn kamer uit op van die hoge straat-lantarens en onze grootste lol was indertijd om met een luchtbuks de kap aan flarden te schieten die aan die lantaarnpaal zat.( ja ja, het vandalisme is dus niet van tegenwoordig dus) Dus van die ronde kappen die om de lamp heen zaten. Op een dag zaten we weer met zijn tweeën te mikken op die kappen maar je hoorde wel een inslag maar het glas bleef heel tot onze verbazing. Plotseling werd er gebeld en stond beneden de politie voor de deur en die kwamen boven en namen de buks in beslag en of ik maar even de andere dag op het bureau wou komen, Ik had nl. verteld dat ik zomaar een beetje aan het schieten was en NIET op die paal. Ik kwam er binnen en zag tot mijn grote verbazing op tafel de bewuste kap liggen die ze er af hadden gehaald en deze was werkelijk doorzeefd met allemaal kleine gaatjes dus logisch dat het glas niet brak en schreeuwende bewijs was er dus niet en hadden ze gewoon de kappen veranderd van glas in wit plastic en misschien heb ik wel toen al een verbetering kunnen bewerkstelligen want die kappen werden overal eigenlijk al kapotgeschoten. In die tijd was het gebruikelijk dat je de schade aan de gemeente moest vergoeden en had ik een afbetalingsregeling getroffen en moest dan om de zoveel tijd geld brengen naar de Nieuwe Doelenstraat en ik snap niet dat ze dat tegenwoordig niet meer hebben want dan piep je toch een beetje anders als je de aangebrachte schade moet vergoeden toch .

Wat is de tijd toch veranderd en in wat voor rare wereld leven we feitelijk. Een rijk leven is slechts voorbehouden aan een handjevol mensen toch feitelijk en moeten de rest maar leven in een schamel bestaan en ook nu ik dit schrijf sterven er kinderen in de bergen in Afghanistan omdat de tenten die ze hebben na de zware aardbevingen niet bestemd zijn tegen de bittere koude en hoor ik ook dat nog geen kwart van het ingezameld geld van de tsunami-ramp terecht is gekomen na een jaar. Toen we pas getrouwd waren hebben mijn vrouw en ik ook meegedaan aan zo een actie en moest je een jaar lang een bepaald bedrag maandelijks doneren voor a.g. de arme kinderen in de derde wereld en hoor je later dat er van het geld bijna niets is overgemaakt en allemaal op is gegaan aan andere dingen en om de mensen te kunnen betalen die die betalingen moeten uitvoeren. Er is nu 40 jaar later nog steeds niets veranderd daarin en ook Is er bijna niks gedaan aan een beetje rechtvaardiger verdeling van de rijkdommen en ervoor te zorgen dat ook andere landen een beetje menswaardig bestaan kunnen opbouwen. Nu even iets anders maar weer ( hak op de tak) Trouwens: Ik zou het onbegrijpelijk vinden als iemand van u het tot hier allemaal nog heeft willen en kunnen lezen en die moet net als ik ook wel een beetje licht gestoord zijn dan toch ?

Ik kreeg een mooi verhaal toegezonden gekregen van iemand en heb ik al aan velen van mijn kennissen gestuurd maar wil het nog maar een keer neerpennen ter overdenking zo vlak voor de kerstdagen:

Het Ziekenhuisvenster.

Twee mannen, beiden serieus ziek, lagen samen in dezelfde kamer in een ziekenhuis. Een van de mannen mocht elke namiddag één uurtje rechtop zitten in z’n bed om de fluimen in zijn longen te draineren. Zijn bed lag pal naast het enigste venster in de kamer. De andere man naast hem, moest noodgedwongen hele dagen plat op z’n rug blijven liggen.De mannen praten eindeloze uren met elkaar. Ze spraken dan over hun vrouw en families, hun thuis, hun werk, hun dienst die ze beiden vervuld hadden bij het leger, waar ze in betere tijden op vakantie waren geweest, enz…Elke namiddag als de man naast het venster rechtop mocht zitten,begon hij aan z’n kamergenoot alle dingen te beschrijven die hij door het venster zag.De man in het andere bed begon naar dit dagelijks uurtje toe te leven, daar waar zijn leefwereld een stukje vergroot werd met de geurige en kleurige beschrijving die de andere man gaf van alles wat hij zag.Hij vertelde dat het venster uitkeek op een wondermooi park met een vijver.Eenden en zwanen dobberden op het water net als de modelbootjes van dekinderen die in het park speelden. Verliefde koppeltjes liepen arm in arm door het park tussen de bloemen van allerhande kleuren en op de achtergrond was er de skyline van de grote stad.Als de man bij het venster alles wat hij zag in geuren en kleuren vertelde, sloot de bedlegerige man naast hem z’n ogen en begon alles wat hij hoorde voor z’n geest te halen. Op een warme zonnige dag beschreef de man aan ‘t venster hoe hij een fanfare zag langskomen met een hele stoet mensen er achter aan. Alhoewel de bedlegerige man de muziek niet kon horen, kon hij de fanfare zien in z’n gedachten. Dagen en weken gingen zo voorbij. Op een morgen, toen de verpleegster kwam om hen beiden een bad te geven vond ze het levenloze lichaam van de man bij het venster, hij was vredig in z’n slaap gestorven. Ze was zeer aangeslagen en haalde er een andere verpleegster bij die het lichaam kwam weghalen. Na dat hij de dood had aanvaard van z’n kamergenoot, vroeg de bedlegerige man of hij niet het bed aan het venster kon krijgen. De verpleegster stemde toe, en nadat hij van plaats was verwisseld en alles in orde was liet de verpleegster de man alleen. Langzaam, met zéér veel pijn, duwde de man zich recht in z’n bed, gebruik makende van zijn ellebogen, om een blik te werpen op de buitenwereld door het venster. Alles wat hij door het venster zag was een witte muur. De man belde de verpleegster om te vragen wat z’n overleden kamergenoot kon bezield hebben om dingen te vertellen die er niet waren ? De verpleegster antwoordde dat de overleden man zelfs de witte muur niet kon hebben gezien, daar hij reeds jaren blind was. Ze zei, “Misschien wou hij jou alleen maar wat moed geven.”

MORAAL VAN HET VERHAAL: Het is een onwaarschijnlijke vreugde die je voelt om iemand anders gelukkig te maken, ondanks je eigen, misschien moeilijke situatie. Gedeelde smart is halve smart, maar gedeeld geluk, is dubbel !!!. Als je je rijk wilt voelen, tel dan de dingen die je hebt die met géén geld te betalen zijn.

Bladzijde 36.

Lowietje wordt een beetje zwaarmoedig geloof ik maar dat heb ik altijd zo tegen de Kerstdagen die ik overigens haat omdat mijn vader tijdens de kerstdagen ooit is overleden en reken maar dat dat een impact geeft bij iemand van amper 17 jaar, Het vreemde is dat ik zo kort na zijn dood op een nacht hem door de gang hoorde sloffen. Hij had van die pantoffels en ik werd wakker van het bekende geluid en zag hem in de deuropening staan en lachte naar me. Achteraf denk ik dat ik het gedroomd moet hebben allemaal en het was zo onwerkelijk op dat moment. Het is me wel het hele leven bijgebleven en ben daarom ook zo geïnteresseerd in die programma,s over het hiernamaals en dingen die mensen hebben meegemaakt en zo die op de grens van de dood hebben geleefd tijdens een operatie en dan een tunnel zagen met licht en het gekke is dat heel veel mensen zo een bijna doodservaring hebben gehad en toch weer werden “terug-gezogen” naar het “gewone” leven.

Mensen die dat hebben meegemaakt spreken allemaal van een mooi licht en een gelukzaligheid wat niet te beschrijven is en vinden het vaak jammer dat ze “teruggeroepen” zijn naar het aardse bestaan en staan dan daarna ook vaak heel anders in het leven. Zelf ben ik ook klinisch dood geweest tijdens mijn tweede zware operatie in februari 2000 toen de eerste operatie was mislukt en de naad tussen de darmen was gaan lekken ( men had een gezwel verwijderd) en dat dat zo was zag ik op de dokter-status die men aan het voeteneinde van het bed had laten liggen en bleek ook wel uit de extreem lange opname daarna van ruim 3 weken.

Het is zo verdomd jammer dat ik NIETS heb gezien van een “tunnel naar het licht” of wat dan ook. Men zegt b.v dat als men dood gaat de ziel als het ware eerst een tussenperiode meemaakt voordat het naar “het licht” trekt wat het dan ook moge zijn en soms nog op aarde blijft hangen en dan soms in verschijningen zich openbaart. Er zijn nog zoveel dingen onverklaarbaar die de mensen niet kunnen bevatten en neem nou b.v. “de uitredingen” en zijn er mensen die zichzelf zagen liggen vanuit een hoek boven de operatietafel en woordelijk konden vertellen aan de chirurgen wat er gezegd en gedaan was en voelden zich als het ware eerst het lichaam verlaten en zweefden dan als het waren naar boven. 

Reeds eerder heb ik het er al over gehad dat iedereen wel het “verschijnsel” kent van “toeval”.

B.v. je denkt aan iemand en net op dat moment belt die persoon je op of je komt op een plek waar je zeker van weet dat je er al eerder bent geweest of een gebeurtenis waarvan je dan zegt dat je die in exact de zelfde vorm eerder hebt meegemaakt en het dan net is of een film weer herbeleeft en ik weet 100% zeker dat bijna iedereen een dergelijke ervaring heeft gehad en meegemaakt al zal dit misschien niet zo zeer meer in de herinnering liggen. Er is m.i. meer “tussen hemel en aarde” dan menigeen beseft en juist sommige mensen zijn daar gevoelig voor en voelen en weten dat het echt zo is. Zo ben ik er heilig van overtuigt dat er goede en kwade machten zijn en heb ik dat ooit zelf kunnen ondervinden en dat als je zwak van geest bent deze machten je totaal kunnen kapotmaken.

Zo een 30 jaar geleden heb ik het zelf kunnen ervaren en ik wil niet in details erover uitweiden om personen niet te kwetsen maar heb ik ervaringen meegemaakt die gewoon in een film van poltergeist niet zouden misstaan. Er waren destijds heel ernstige problemen met familieleden in psychische zin en op een avond kom ik thuis en had weer eens een robbertje gevochten met de z.g. “hulpverleners” in de psychiatrische zorg in woordelijke zin omdat er van alles mis ging. Ik ga naar bed en tot mijn grote verbazing begint het bed waar ik op lig te schudden als een gek ( ja die is leipelowietje is ECHT gek zal je nu zeggen) maar het is gewoon de waarheid en toen ervaarde ik de “aanwezigheid” van “iets” wat zich aan mij manifesteerde en me wilde belagen en zelfs nu ik dit type voel ik de koude rillingen over mijn rug lopen als weleer net alsof diezelfde krachten meekijken wat ik aan het schrijven ben en wordt het ijzig koud opeens maar toch type ik door omdat “ze”weten dat ik “te sterk van geest ben” ze en ze niet toe te laten net zoals dat 30 jaar geleden gebeurde. Ze kunnen je niet bereiken als je je sterk opstelt en dat ben ik .

Op een avond zat ik voor de t.v. alleen thuis met de poes op schoot en opeens kijkt dat beest me met een doordringende blik aan en je gelooft het of niet kwamen er heel vreemde onverstaanbare klanken (diep en zwaar) uit haar keel en was het ook hetzelfde dat de kamer opeens ijzig koud werd net zoals net het geval was terwijl ik dit type terwijl de verwarming toch gewoon aanstaat. Ik kan en wil verder niet uitweiden wat er toen zich allemaal heeft afgespeeld in de prive-sfeer maar was heel heftig en dan vooral toe naar de psychiatrische hulpverlening toe wat echt een “rampzootje” is

Ooit wilde ik een boek schrijven over deze sector en dat die psychiaters soms nog gekker zijn als de patiënten zelf in dat hulpverleningsgebeuren er zoveel dingen niet goed gaan en fout. Het boek zou heten “Morgen gezond weer op” en dat was nl. wat altijd bij mijn geliefde huisdokter zei op zijn antwoordapparaat waarmee hij m.i. wilde aangeven dat het al heel moeilijk is/was gezond te blijven in de huidige structuur die “geestelijke hulpverlening” heet.

Doelbewust wil ik op dit weblog of boekje niet over persoonlijke ervaringen spreken om anderen niet te kwetsen en “misschien” kom ik later nog eens aan een boek toe die schrijnend zal aangeven de tekortkomingen die er heersen in dat hele psychiatrische “hulpverleningsapparaat” waar ik aan de “zijlijn” mee te maken heb gehad.

Genoeg nu over die hulpverlening. Ik ben ervan overtuigt dat we in een stoffelijk lichaam zitten om te leren en dat b.v. het “uittreden” dient om ook tot een dieper spiritueel inzicht te komen en dat we geen angst voor de dood hoeven te hebben en dat doodgaan eigenlijk alleen een soort overgang is naar een volgend leven waarin we veel dierbaren ( ook mijn Sasza de hond) weer terug zullen zien.

Bladzijde 37.

Het is gewoon fijn om nu al in dit leven te weten dat je straks je overleden dierbaren weer terug gaat zien toch?

Weet je, ik zit maar achter die computer en te pennen en te pennen en mijn gevoelens en gedachten neer te schrijven en aan de ene kant lucht het op en aan de andere kant is het ook weer een geestelijke belasting en zit me soms wel eens af te vragen waarom ik dit allemaal in godsnaam doe en waarom ik b.v. op het internet bezig ben de Amsterdammers te proberen een beetje “wakker” te schudden met die “Amsterdamse Weetjes” en een beetje meer politiek bewust te worden.

Is het omdat ik in “geschonken tijd” leef en ik nog zoveel dingen wil vertellen en veranderen ? Is het soms het strelen van mijn eigen image dus het inderdaad ikke, ikke, ikke of zit er meer achter ? Ik weet het bij God niet net zomin als de chirurgen en professoren van het ziekenhuis het zullen kunnen begrijpen dat ik een “medisch wonder” ben in feite en gewoon weiger dood te gaan terwijl ieder ander allang de pijp aan maarten zou hebben gegeven na al die zware operaties, stuk darm eruit, 2/3 deel van de lever eruit, deel van de linkerlong en toch blijf ik maar leven en is, denk ik zelf dan maar, omdat ik “iets” in werking heb gesteld de ziekte te stoppen en/of te vertragen en is eigenlijk heel bizar.

Is het “wilskracht” of is het putten uit de onvermoede krachten van ons brein de hersenen waar we slechts een klein deel maar van benutten. Dat gelul altijd van : “Hij/zij heeft zo “gevochten” tegen zijn ziekte maar heeft het onderspit moeten delven” zoals ik zo vaak lees in rouwadvertenties is m.i. gewoon pure bullshit.

Doodgaan hoort bij het leven net zoals je geboren wordt en ergens denk ik dat alles al is voorbestemd en dat we aan de loop der dingen toch niets kunnen veranderen. Ons leven is net een filmrol die afgedraaid wordt en is het al een wonder dat ik al 62 jaar door de wereld kan lopen en is het in feite toch onbegrijpelijk dat mensen meer als honderd jaar soms kunnen worden als je nagaat welke gevaren er allemaal op de loer liggen met ziekte,s, verkeer en noem maar op. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik in ieder geval weer 62 ben geworden en elke keer zeg ik weer op mijn verjaardag: Zo, er komt op mijn grafsteen 62 jaar te staan in ieder geval maar dat is natuurlijk maar mooi af te wachten want denkelijk zullen mijn verwanten me het liefst zo gauw mogelijk door een schoorsteen willen zien vervliegen en is eigenlijk maar het beste ook.

Meestal wordt zo graf toch na 10 jaar “geruimd” met een mooi woord en komt er zo een shovel je botten en wat er over is collectief opscheppen en kom je uiteindelijk in een grote gezamenlijke knekelput terecht. Nog onlangs las ik een walgelijk artikel over zo een nabestaande die op een kerkhof zo een “ruiming” heeft kunnen aanschouwen en was de plek alleen maar afgezet met wat stukgewaaid plastic en zag de man allemaal menselijke resten nog liggen en botten met het vlees er nog aan en de haren nog op de deels verweerde schedels. Ja het klinkt walgelijk wat ik schrijf maar is WEL de realiteit en dan kies ik toch maar voor een verbrandingsoven al is het wel vreemd dat je dan zo binnen een paar dagen helemaal van de wereld kunt zijn.

Dus nu type ik dit op de computer maar kan over een uur een fataal hartinfarct krijgen en belt mijn vrouw uitvaartonderneming Ode (en kijkt u maar eens op internet wat voor idealistische uitvaartonderneming dat is) http://www.ode-uitvaartbegeleiding.nl en wordt ik tijdelijk opgebaard en wordt ik door mijn vrouw en de kinderen en schoonmoeder netjes weggebracht.Ik weet dan zeker dat ik niet in handen kom van zo een onpersoonlijke uitvaartonderneming waar alleen maar van die uitgestreken smoelen dan staan van mensen die ik nooit gekend heb en dan nog misschien keurig zo een walgelijk buiginkje van eerbetoon voor me gaan maken Mijn wens dat is er verder niemand bij is maar had dit al eens eerder gezegd aan het begin van dit weblog.

(* toelichting December 2021….. Dit artikel is geplaatst op feestboek en dus 16 jaar later en inmiddels is mijn schoonmoeder overleden op 95 jarige leeftijd en een jaar daarna 6 september 2014 mijn vrouw die ik nog elke dag mis)

Bladzijde 38

Terugkomende op wat ik aan het vertellen was dus: Het is toch eigenlijk heel vreemd dat iemand waar je dan mee aan het praten bent en dagelijks ziet een paar dagen later helemaal weg is, foetsie, niks meer van over en soms in het ergste geval ergens in een pot staat ofwel urn. Vaak denk ik daar aan en dan besef ik hoe blij ik eigenlijk mag zijn dat ik elke morgen weer kan opstaan en van het leven genieten . Ook moet ik vaak denken aan de mensen die al voortijdig uit het leven zijn gerukt als b.v. Eddy een moordgooser die altijd in het Beatrixpark te vinden was met zijn dobberman pincher en zaten we vaak met een groepje s,middags wat te keuvelen en te kletsen terwijl de honden aan het spelen waren .Was een ex-voetballer en een hele lieve jongen en misschien weet u wel waar ik het over heb . Woonde in de Pijp en maakte opmerkingen over een stel van die a-sociale rotjochies die een parkeerplek ten onrechte bezet hielden en heeft het laffe tuig hem met een staaf ijzer afgetuigd en doodgestoken. Is dan zo onwerkelijk als je een week later weer in het park bent en dan beseft dat hij op dat moment in een kist ligt onder de grond niet ver van zijn geliefde Beatrixpark op de begraafplaats aan de Amstel. Die tyfusjochies lopen inmiddels denk ik al lang weer vrij rond met dat achterlijke rechtsysteem wat we hebben in Nederland helaas Zo onwezenlijk en onrechtvaardig, 

Ook b.v. mijn jeugdvriend Appie die al jong op 37 jarige leeftijd is overleden aan een hartinfarct en werd begraven op de begraafplaats daar bij Sloterdijk en de naam weet ik niet meer.

Ik weet nog wel dat ik WEL op de begrafenis-dag naar dat kerkhof aan de Haarmerweg ben gereden maar dat ik het niet kon opbrengen opeens ook de begrafenis bij te wonen en ben buiten het kerkhof weer teruggereden naar huis omdat ik wist dat ik de aanblik van die kist die in de grond zou zakken niet zou kunnen aanzien. Appie en ik woonden boven elkaar. Hij 1 hoog en ik 3 hoog en vroeger in onze jeugd speelden we dan cowboytje en had Appie complete legers en poppetjes met paarden, cowboymannetjes, indiaantjes en vermaakten we ons met hele veldslagen op saaie zondagmiddagen en gingen we later toen we wat ouder waren geworden veel samen op pad en op de fiets naar jeugdherbergen in Soest of kamperen bij Hilversum en op de fiets naar Zandvoort en de bloembollen. Ja dat is nu niet meer voor te stellen. De jeugd is liever lui dan moe. Kan me nog een keer herinneren dat we op de fiets naar Zandvoort gingen en had je onderweg tussen Halfweg en Haarlem een speeltuin en dat in feite een grote boerderij was met daaraan gekoppeld een speeltuin. Op die speeltuin stond ook zo een ton en daar kon je in gaan zitten met in het midden een stuur en als je dan aan dat stuur ging draaien tolde dat ding rond maar ja dat hadden we beter niet kunnen doen want we waren kort erna doodziek en misselijk en moesten nog een eind fietsen n.b. Zijn allemaal dingen die weer opkomen. Later toen we wat ouder werden en de leeftijd hadden voor een brommertje gingen we op meiden versiertocht en al gauw had de hele groep jongens een brommer en waren we meestal met een behoorlijke groep + dat ene meisje Jopie die zo graag een jongen had willen zijn en ook een brommer had. In die tijd ontmoette ik ook mijn vrouw en ze was net 14 en ik net 16 dus kun je nagaan hoe lang ik haar al ken.

Zie haar nu nog wel 4 x per week voor een koppie thee middags maar dat is het dan wel zo een beetje. We hebben sinds 1989 een latrelatie en bevalt ons prima. Het is een mooi boek maar ik heb het uit (grapje) Ach als je elkaar al zolang kent hoor je een beetje “bij elkaar” dus waarom scheiden en geeft alleen maar rompslomp. Heel in het begin hadden we immers ook “verkering twee en half jaar” en ging het “uit” en zijn we toch daarna weer met elkaar getrouwd toen ik 23 jaar was en we kunnen niet aan de gang blijven toch? Zit nu even te denken aan een mail die ik kreeg van een lezeres dat ze er soms geen touw meer aan vast kan knopen als ze mijn weblog of ‘boekje” leest en dat ik zomaar van het ene onderwerp op het andere spring maar het zij dan maar zo lieve lezeres en dat is inherent en het chaotische verschijnsel Leipelowietje en moet je maar aan wennen.

Het waarom van het maken van dit weblog en boekje ben ik nog steeds niet achter en toch is het misschien het idee “iets tastbaars” achter te laten zoals ik al eerder heb gezegd en wordt misschien dit verhaal “ergens” uitgeprint en/of opgeslagen op een computer en/of op een floppy om dan uiteindelijk na verloop helemaal te verdwijnen omdat zo een flop, computer e.d. uiteindelijk in de kringloop van de vuilverbrandingsoven zal terechtkomen`en zo hoort het ook.

Wij leven immers gemeten naar het bestaan van de aarde slechts in een miljoenste deel van een speldenprik in de tijd en zijn immers schier onbelangrijk . Ik had het over de mensen die voortijdig al geen kansen krijgen en denk dan ook b.v. aan die jongen van een jaar of 18 die in de oude Weesperstraat ( toen die nog bestond) voor mijn ogen werd overreden door een grote vrachtwagen volgeladen met ijzer en de banden zijn borstkast vermorzelden. De jongen was loopjongen en die had je toen nog met zo een grote transportfiets en moest dan gebakjes wegbrengen en was onder de vrachtwagen gegleden. Nog hoor ik dat gekerm van hem

Het is me nog zo in het geheugen gegrift en zie ik nog die transportfiets daar liggen en die jongen zo onder die wielen en de gebaksdoos en de gebakjes over de straat verspreid en hoor hem alleen maar roepen: “Mijn gebakjes, mijn gebakjes” terwijl het bloed zijn mond uit gutste en hij zelfs in zijn doodstrijd alleen maar aan de gebakjes kon denken die zijn verantwoordelijkheid waren. Vreemd eigenlijk. De jongen heeft het niet gehaald.

Ook weet ik nog dat er een vriendje van me op de lagere school was verdronken in een sluis met zwemmen en dat de leraar dat moest mededelen en denkelijk hebben wel meer mensen zoiets ervaren wat voor een impact dat heeft en zo onwerkelijk en onwezenlijk dat zo een joch dan nooit meer in de klas terugkomt. Zo zal elk mens wel zijn herinneringen hebben en er soms aan terugdenken. Weet nog goed dat als we aan het voetballen waren op het Jonas Daniel Meijerplein de bal wel eens de gracht inrolde en hebben we meegemaakt dat we verderop ook een bal dachten te zien drijven. Wat we ook probeerden de bal naar de kant te gooien of wat dan ook, het lukte niet, totdat we even later zagen dat het een mens was die als het waren als een dobber rechtop in het water dreef. Bleek een oudje te zijn die wellicht expresse het water was ingesprongen want vlakbij was het bejaardenhuis “De Roeterstraat” waar oudjes indertijd op van die hele grote slaapzalen moesten slapen. Meerdere malen heeft zo een oudere zich het leven benomen en was dan ook meestal in de kerstperiode.

Diezelfde Roeterstraat woont nu Ramses Shaffey zijn laatste dagen te verslijten maar is de verzorging in de loop der jaren een stuk verbeterd natuurlijk. Hoewel ik niet bang ben voor de dood omdat ik zeker weet dat dat niet het einde is heb ik toch wel een vreemd soort hang naar de dood en zijn mystiek en mijn oude opoe uit Drenthe had dat ook. Zal wel in de familie zitten en kan ook wel eens extreme vormen aannemen.

Ja, ik spring van de hak op de tak merk ik nu en is ook wel gezellig toch? Niemand hoeft tenslotte dit log of boekje te lezen en je krijgt geen boete als je het niet doet dus pen ik nog maar even door met die flauwekul al kan ik natuurlijk niet eeuwig doorgaan en zal er binnenkort toch een einde aan gebreid moeten worden want stel je voor dat iemand de GGD gaat waarschuwen over zo een gek die dag in dag uit maar allemaal onzin zit te verkopen op zo een computer dan komen ze me misschien ophalen de mannen met de lange jassen en omdat ik nogal een weerbarstig type ben zal dat dan wel eindigen in zo dwangbuis en ik wil me nog wel comfortabel blijven bewegen natuurlijk.

De hele wereld zit vol met mystiek en mysterie en we ondanks dat we al zoveel kunnen en weten er een heleboel zaken zijn die vooralsnog duister zullen blijven en zullen het meestal maar gissingen zijn en kunnen een hele hoop dingen niet wetenschappelijk onderbouwd worden hoezeer allerlei instanties dan ook willen doen voorkomen dat zij “het ei van Columbus” hebben uitgevonden en ook is er met het verschijnsel :”broeikaseffect” met geen echte mogelijkheid te voorspellen wat zich de komende decennia gaat afspelen in de afbraak van de aarde en zijn levensvormen en dat het momenteel in een zeer rap tempo gaat dat kan een normaal mens nog wel zien en daar hoef je echt niet gestudeerd voor te zijn of wetenschapper te zijn.

Heb al eerder gezegd dat de mens de laatste 50 jaar meer kwaad aan de wereld, milieu heeft gedaan als in de afgelopen 10.000 jaar en dat de zelfvernietiging nu als een sneltrein verlopen zal en steeds harder en harder als een “sneeuwbaleffect” en was er slechts een “katalysator” nodig de boel in beweging te brengen en het ecologisch evenwicht zodanig te verstoren dat er jammer genoeg geen weg meer terug is nu en we met zijn allen zullen afstevenen op een enorme catastrofe en de mensen zichzelf zullen gaan verstikken omdat wij niet als de natuur de mogelijkheid hebben ons aan veranderende omstandigheden aan te passen. Het is eigenlijk niet voor te stellen wat er zich dan gaat afspelen op de wereld als straks de effecten van het broeikaseffect erger gaan worden en de aarde langzaam maar zeker verschroeit in gebieden waar het vroeger een en al natuur was en nu al is te merken b.v. dat het “warme” gebied steeds verder “omhoog-kruipt” en wij langzaam maar zeker steeds warmer worden zodat men zelfs in Nederland er toe is overgegaan om druiven te gaan telen wat al aangeeft dat de natuur flink aan het veranderen is en een ieder kan op straat aanschouwen dat de algen zich zo langzamerhand overal gaat vastzetten op stenen, tuinen en komt omdat er gewoon geen echt koude vorst-vorstperiodes er meer zijn.

Het is nu ik dit schrijf de avond voor 1e kerstdag 2005 en denk ik zelf een mooi moment dit weblog af te gaan sluiten en nog enkele gedichten te vermelden die ooit door iemand gemaakt zijn;

Bladzijde 39

Hoera Ik zie de nieuwe wereld in al haar ochtendgloren

Ik voel de zon op mijn gezicht en ben als nieuw herboren

Ik steek mijn hoofd door ‘t vensterraam

En schreeuw de mensen na: Lieve mensen, ‘k ben zo blij Hoera, dat ik besta!

Sporen van een kind

Jij hebt de wereld in je hand Jij kunt het beter maken

Niet als de mensen aan de andere kant Die hun ruzie en oorlog niet staken

Jij draagt de liefde in je hart JIJ kunt mij laten leven

En met een teken van een hand Kun jij het verder geven

Jij kunt bouwen aan een toekomst Zodat over honderd jaren

Onze mensheid nog bestaat Jij kunt de aarde sparen

Net als wij samen op het strand

Waar ik ook ga, waar ik ook sta Je ziet MIJN stappen in het zand

En JIJ laat ook je sporen na

Blijf lopen, draag de wereld mee Laat je stem maar horen

Zodat over honderd jaar misschien Men nog loopt in jouw sporen…

In een hoekje

In een hoekje van de wereld it een hele kleine meid

Vastgeklonken aan haar dromen

Vast in de vergetelheid In dat hoekje van de wereld

Staart ze zich voortdurend blind

Blind op al haar mooie dromen

Zie haar dat vergeten kind In een hoekje van de wereld

Zittend naast een zwarte boom

Met de dood als enig handvat

Leven is een toekomstdroom

In een hoekje van de wereld

Ach, dat hoekje is zo klein

Kan ze letterlijk niet groeien

Wanneer zal ze groter zijn?

In dat hoekje van de wereld

Hoopt een kind dat jij haar ziet

Maar de wanhoop is dit kleintje

Vastgeketend aan verdriet In een hoekje van de wereld

Waar geen vlinder zich ontpopt

Kan een meisje niet meer groeien

De angst heeft haar diep weggestopt.

Mijn wensen zijn:

Dat je vrede en rust mag vinden in een wereld die je niet altijd zult begrijpen.

Dat de pijn die je hebt gekend en de conflicten die je hebt ondergaan je kracht mogen geven om elke nieuwe situatie in je leven met moed en optimisme in de ogen te kunnen kijken. Altijd wetend dat er mensen zijn die liefhebbend en begripvol zijn, wanneer je je op het aller eenzaamst voelt. Dat je mag ontdekken dat er genoeg goedheid in anderen zit om te geloven in een wereld van vrede. Dat een vriendelijk woord, een helende aanraking, een warme glimlach jou elke dag van je leven zal raken en dat jij deze geschenken net zo door zal geven als jij ze hebt ontvangen. Herinner de warmte van de zon als de storm oneindig lijkt. Leer díe gene liefde die alleen maar haat kennen en laat deze liefde jou omhelzen als je de wereld instapt. Dat de lessen van diegene die jij bewondert een deel van jou worden, zodat jij er ten allen tijden een beroep op kunt doen. Onthoud dat het leven van diegenen die jij hebt aangeraakt en diegenen die jouw leven hebben aangeraakt altijd een deel van jou zijn, zelfs al waren de ontmoetingen minder dan jij had gewild. De inhoud van deze ontmoetingen zijn belangrijker dan de hoeveelheid of de vorm. Dat je niet betrokken raakt bij materiële zaken, maar dat je in plaats daarvan de onmetelijke waarde van de goedheid in je hart koestert. Vind elke dag tijd om de schoonheid en de liefde in de wereld om je heen te zien. Realiseer je dat elke persoon onbegrensde mogelijkheden heeft, maar dat iedereen anders is op zijn/haar eigen manier. Wat jij voelt als een gebrek in jouw aandacht voor anderen, zal in andere ogenblikken worden gecompenseerd, zonder dat je het misschien zelf beseft. Wat jij voelt als een gebrek uit het verleden, zal één van jouw krachten worden in de toekomst. Dat je je toekomst zult zien als eentje gevuld met beloftes en mogelijkheden. Leer alles te zien als een waardevolle belevenis. Dat je innerlijke kracht mag vinden om je eigenwaarde vast te zetten in jezelf en niet afhankelijk te zijn van andermans oordeel of prestaties. Maar bovenal: Dat je je altijd geliefd zult voelen door jezelf én anderen en dat je anderen ook lief hebt om de waardevolle persoon die zij in wezen zijn

Vergeet mij niet

Ik hoop dat je me niet vergeet

Maar ik vind het niet erg

Als je over een tijdje mijn naam niet meer weet

Zo dat ben ik kwijt en maak er wat van en dank voor jullie aandacht !!

https://www.msn.com/nl-nl/weer/nieuws/spanje-kampt-met-winterweer-regio-s-sluiten-scholen/ar-AA1V9ake?ocid=msedgdhp&pc=U531&cvid=697b0919d6ad4cec898e737afd92d919&ei=16

En voor mijn meissie in de hemel ik kom eraan hoor want zo leuk is het niet meer op deze klote wereld

Ik geloof dat ik dement ga worden (gnif) en nog effe en ben je van me af

zie de vorige topics voor eerdere bladzijden

Bladzijde 30

Het is nu midden in de nacht om 2.00 uur s,morgens op 13 december 2005 en het merkwaardige verschijnsel doet zich de laatste week voor dat ik maar enkele uren per nacht slaap en dan wakker wordt en de slaap niet meer kan vatten. Heb dit nooit gehad en zelfs voor de zwaarste operaties sliep ik als een roos en kan dit niet verklaren. Weet niet precies hoe ik dit kan verklaren en maakt me een beetje angstig in die zin dat het net is of ik “mijn tijd” nog even doelmatig moet gebruiken omdat het in feite “geschonken tijd” is voor me naar aanleiding van de mededeling van de prof verleden week dat ik voor die darm- en leverkanker feitelijk “genezen” ben verklaard en niet meer voorlopig hoef terug te komen na 5 jaar elk jaar en allerlei halfjaarlijkse controle-onderzoeken te moeten ondergaan met de nodige spanningen elke keer weer en menigeen zal begrijpen wat ik bedoel. Het is net alsof ik voor mijn gevoel mijn “resttijd” nog goed moet benutten en heb geen idee waar deze “gejaagdheid’” en rusteloosheid nu vandaan komt. Het is net alsof je de extra tijd nog optimaal wilt benutten, en heel vreemd gevoel eigenlijk nu Ben daarom maar weer achter de computer even gekropen om een bladzijde vol te pennen en is het alweer 30 bladzijden wat is volgeschreven met onzin wellicht en verhalen maar “het staat” er nu toch maar mooi en is opgeslagen op de computer en op een floppy en kan ik mijn doelstelling “iets na te laten” voor mijn kinderen waarmaken. Dit zal me niet in dank worden afgenomen door mijn kinderen in die zin dat ik nu al weet dat zij zullen zeggen: Moet iedereen dit nu weten ? Ja, vind ik zelf, Ik maak ZELF wel uit WAT ik doe en HOE ik het doe en hoe ik leef en als hun verwekker hebben ze dit gegeven maar voor lief te nemen. Immers: VOORDAT zij bestonden had ik al een heel leven achter de rug en is het aan mezelf dingen te verwoorden en zeker als ik me er lekker bij voel zoals nu. Kan het iedereen aanbevelen maar is wel vreemd dat tijdens het schrijven van zo een weblog, zoals ik overigens al eerder mededeelde de ene na de andere herinnering of anekdote opborrelt en is het beste m.i. alles neer te pennen wat je op dat moment opkomt en er niet over te gaan zitten nadenken of verbeteren want dat schiet niet op en dan verdwijnt denk ik ook de “inspiratie” Soms is het net of ik voor mijn geestesoog als het ware “een boek” aan me voorbij zie gaan aan “gevoelens” en “gedachten” die ik anders steeds maar weer “opsluit” maar nu eindelijk kan loslaten in de wetenschap dat er ergens een kopie van al die gedachten is opgeslagen op een floppy en/of computer. Vreemd verhaal ? en ik hoop maar dat u me nog kunt volgen maar tja….. u weet het: Leipelowietje en de naam van dit weblog zegt het al dus MIJ valt niks te verwijten toch ? Lekker makkelijk zult u zeggen maar ik wordt gek van al die zwarte lettertjes op een witte ondergrond en daarbij kan ik me best iets voorstellen vooral omdat ik alles zo een beetje aan elkaar schrijf maar dat moet u maar voor lief nemen want dan kan ik zoveel mogelijk neerpennen op 1 bladzijde en er hebben me al gemaild enkelen die de bladzijden per keer uitprinten en snap echt niet dat ze dit doen maar goed. Zullen me misschien een aardige jongen vinden en straks die uitgeprinte bladzijden nog eens doornemen als ik er niet meer ben en blijft er toch “iets tastbaars” over……

Nu ik dit type, ligt zoals gewoonlijk op mijn schoot te knorren mijn lieve Poekie een lapjespoes en kijkt dan zo af en toe schuin omhoog naar het monitorbeeld waar de zwarte lettertjes aaneengeregen worden en geeft blijkbaar het zachte getik op de toetsen voor haar neus misschien een rustig gevoel want ze ligt dan meestal te knorren. Verleden jaar september heb ik Poekie opgehaald ergens in Amsterdam West uit een nest. Stond op marktplaats aangeboden en ik denk op een zondag: ik ga effe kijken en daar waren nog 4 katjes. Toen ik binnenkwam kwamen 3 van die poesjes gelijk op me af en lieten zich strelen en aanhalen net alsof ze zichzelf “wilden verkopen” en aanprijzen. Op de bank echter lag mijn poesPoekie lekker op haar gemak de boel te aanschouwen met haar voorpootjes onder zich opgevouwen en keek een beetje hooghartig, tenminste zo leek het naar me alsof ze wilde zeggen: Bekijk jij het maar even….Ik lig hier goed. Poekie is een zwart-witte lapjespoes met van die mooie symmetrische tekeningen op haar wangen en is het net of ze onder haar ogen van die leuke zwarte druppels heeft hangen en een blik die je doet wegsmelten. Haar bazin gaf me de raad Poekie niet te nemen omdat ze zo afstandelijk was en niet zo aanhalig en juist DAT sprak me aan in haar want iets in haar blik zei me dat het een lieve en slimme poes was en dat zou in alle opzichten later dan ook blijken en heb ik haar meegenomen naar huis en kan me best voorstellen dat zo een kameraadje in huis voor de meeste mensen een openbaring is en hoe je op het laatst een intens contact met zo een beestje gaat krijgen. Poekie is nu 15 maanden en volgroeid en mijn god wat is het een zindelijk beestje, Het eerste wat ze s.morgens doet na het verschonen van de kattenbak is er op te kruipen en vanaf het begin af aan heb ik haar gewend aan oude kranten en bevalt me het beste en blijft de boel mooi schoon verder. Altijd, waar ik ook ben of even ga liggen of zit komt ze even later naar me toe en gaat bij voorkeur dan op mijn borst liggen als ik in de achterkamer wel eens t.v. kijk, met haar snuitje zo pal voor me en uitgestrekte poot die ze het liefste dan zachtjes op mijn mond legt. Soms heeft ze wat ik noem haar “speeluurtje” en gaat ze me uitdagen. Ik loop dan door de kamer en vanuit een hoek of onder een tafel vandaan springt ze dan tegen me op om me aan het schrikken te maken lijkt wel en als ik reageer gaat ze zo in de hoek staan met gebogen hoge rug en staat dan zo schuin gespannen als een boog om weg te schieten en als ik een beweging maak rent ze als een raket weg om even later schielijk om de hoek te kijken en dan op me af te komen heel uitdagend met die hoge rug en zo zijwaarts langzaam op me af lopend . Zo een leuk gezicht. Uiteindelijk raken we dan “in gevecht” op het bed of op de bank en duikt ze met platte oren op mijn hand en grijp ik haar niet zachtzinnig beet en gooi haar weg waarna ze weer fanatiek mijn hand gaat aanvallen en de aanval opnieuw opent. Ze zorgt er altijd haar nagels ingetrokken te hebben en als ze in mijn hand bijt gaat dat met een tederheid en zachtheid toch wel die me elke keer weer versteld doet staan want zo een poes of hond kan immer, als ie wil behoorlijk doorbijten maar doet dit nooit bij een “baas”

Als je de mensen kent ga je van de dieren houden en dat klopt ook wel. Het meeste verdriet heb ik nog steeds over Sasza de Golden Retriever van mijn vrouw waar ik het al eerder over had. Tot op de dag van vandaag kan ik nog steeds niet de vele videobanden zien die ik heb gemaakt van onze vakanties en uitstapjes en ook de “gevechten” die ik had met hem en is het 7 januari a.s. toch alweer 3 jaar geleden dat hij dood is. Maar goed laten we dit onderwerp maar afsluiten want ik merk nu ik dit type weer emotioneel wordt.

Bladzijde 31.

Het is nu ik dit schrijf weer een dag later en zei net het onderwerp af te willen sluiten maar dat is niet goed denk ik zelf want anders ben ik bang dat ik volgend jaar nog steeds geen videoband kan zien van Sasza de hond dus vooruit maar effe. Ach ja, Ben samen met hem 33 dagen naar Zuid-Frankrijk getrokken in 1999 waarna een half jaar later die rottige kanker werd vastgesteld bij me. Tof man, alleen met zo een mooie hond, ( want dat was ie) op de voorbank naar het zuiden afreizen en heb je je kameraad bij je. Onderweg overnachten in een klein tentje samen ergens bij Lyon en anderdaags weer op pad en verder rijden naar het zuiden en iedereen die me passeerde of langs me reed keek gek op dat ze i.p.v. een mens zo keurig rechtop de hond zagen zitten. Aangekomen aan de kust ergens zocht ik een kampeerplaats op zowat vlak aan het strand waar WEL honden waren toegestaan want uiteraard mocht dit niet overal. S,nachts sliepen we gebroederlijk naast elkaar en al vroeg in de ochtend trokken we samen naar het vlakbij gelegen lange zandstrand waar op dat tijdstip nog geen mens zat en het zand nog helemaal strakgetrokken door de wind in de ochtendzon lag. Het mooiste vond hij dan de auto uit te rennen en als een kanon over dat strand te gaan rennen en zag je overal de sporen van zijn poten en het opstuivende zand. Dat waren eigenlijk nu achteraf de mooiste momenten in mijn leven. De opkomende zon en dan dat zachte gekabbel van die prachtige azuurblauwe zee en de zachte bries en god wat gaf dat allemaal een gelukzalig gevoel. We verbleven meestal tot een uur of 12 op het strand waar we een grote parasol hadden en andere spulletjes en gingen s,middags naar de tent wat eten en een siësta houden of een eind te gaan wandelen of zwemmen in een van de binnenmeertjes daar. In de namiddag gingen we meestal weer naar het strand en ik kende in korte tijd er zoveel mensen en ze waren allemaal gek op Sasza want het was een lieverd en inherent aan het type hond. Golden Retrievers zijn van nature heel lieve en aanhankelijke beesten. Het was , zeg ik zelf zonder overdrijven, een van de mooiste honden in zijn soort en had een brede kop en een krachtige uitstraling waar je u tegen zegt. Ik had ook heel veel bekijks als ik door het dorpje liep in Canet-Plage en we hadden het fijn samen en vooral toen mijn vrouw , oudste dochter, jongste dochter en kleindochter ook aankwamen een 2 weken later en in een appartement verbleven enige kilometers bij ons vandaan. Mijn jongste dochter is nu 19 en mijn kleindochter is 17 dus schelen amper en al vroeger was het zo idioot toen ze kleiner waren en ze b.v. op de trampoline sprongen allebei in Bloemendaal aan Zee en dan de een zat te roepen: Papa kijk es, en de ander Opa kijk es, mensen snapten er geen moer van natuurlijk

Zowat elke dag ging ik met Sasza in Amsterdam een paar uur naar het Beatrixpark en dat mis ik tot op de dag van vandaag wel hoor en is het 7 januari dus 3 jaar geleden dat hij onverwacht dood ging en het lijkt nog als de dag van gisteren en nu ik dit type knijpt mijn strot weer dicht van verdriet en raar dat je je aan zo een beest kan hechten. Maar ja ik heb nu Poekie en is ook zo een lief beest en heb ik het al over gehad. Ik spring van de hak op de tak merk ik maar dat moet dan maar. Soms is het zo een chaos in mijn hoofd en komt denk ik ook wel omdat ik zoveel heb meegemaakt de laatste jaren en er niet aan toekwam dit allemaal toe te laten ( de dood van Sasza) e.d. Misschien komt de verwerking nu pas. Velen zullen zeggen misschien dat ik gek ben me druk te maken om een hond maar degenen die zelf een hond of poes hebben zullen me wel begrijpen denk ik. Goed over Sasza nog even: In het begin was het er een met een karakter hoor en toen hij puberde had hij de neiging te gaan grommen en zijn tanden te laten zien als je in de buurt van zijn etensbakje kwam en vrouwtjelief ( het was haar hond immers) wilde hem op opvoedcursus doen en is best wel goed en kan ik iedereen aanraden. Het zijn immers net kinderen en je moet ze wel wat leren. Als hij wel eens gromde moest je hem beetgrijpen en net zolang onder je vasthouden dat hij het op een gegeven moment het opgaf en wist wie de baas was. Gehoorzamen is heel belangrijk bij honden en heeft niets met marteling te maken en of kwelling maar is en was noodzakelijk en juist daarom zijn b.v. Golden Retrievers ook geschikt als blindengeleidehond b.v. Ze hebben een goed karakter maar werden en worden ook wel gebruikt als vechthonden dus in feite kun je elke hond verkankeren. Er zijn types honden die gewoon een vechtlust in zich hebben en toch thuis hele lieve beesten kunnen zijn o.a. de Pittbull en Staffords . 

Even een anekdote: Toen mijn dochter van 37 nog een stuk jonger was had ze een vriend en die had zo een Stafford en lijkt erg op de pitbull. Komt mijn dochter een keer en zegt: papa je gaat straks toch effe naar Bosplan en kun je hem even meenemen en een wandeling met hem maken. Dus ik zeg: Ja maar het zijn toch van die vechtersbazen ?

Nee hoor, Was een schatje en ook bij haar thuis was het best een lieve aanhalige hond dus ik zag het wel zitten en we gaan naar de auto en hij springt erin en we rijden richting Bosplan totdat opeens de hond op mijn schoot kruipt en ik amper nog de weg kon zien en probeerde hem van me af te duwen en toen keek ie me loenig aan en begon te grommen met van die opgetrokken lippen zodat je die slachttanden duidelijk kon zien. Kun je je voorstellen dat ik onder het zweet verder die route afgelegd heb naar Bosplan en het lieverdje maar verder op mijn schoot liet zitten zo goed en zo kwaad als het ging ?

Daar aangekomen was ik al blij dat ik de deur open kon doen en dat was op de “kleine speelweide” zo een groot veld bij het water waar menige hondenliefhebber verbleef met zijn hond. Mijn dochter zei dat het een schat was en nooit een andere hond zou grijpen dus ik opende de deur en heb nog nooit van mijn leven zo een soort “rakethond” opeens uit die auto zien schieten. Dat kreng vloog echt als een raket over het veld en greep elke hond die hij tegen kwam zo een beetje net alsof hij er plezier in had, dus al gauw overal paniek en gillende mensen en kun je je dat voorstellen ? Heb hem op een gegeven moment toch kunnen pakken en aan kunnen lijnen en zijn we gaan “wandelen” nou en dat is grappig hoor met zo een hond. Bijna iedereen die we tegen kwamen ook met een hond liep met een grote boog om de hond heen en mede gezien wat ik ervoor had meegemaakt kon ik me ergens er natuurlijk wel wat bij voorstellen en later zijn die honden geloof ik ook verboden om er mee te fokken en is wel wat voor te zeggen. Maar hoor ook wel mensen zeggen dat het lieve honden zijn in huiselijke kring

Maar goed Sasza dan maar: Denk heel vaak aan hem en hoop maar dat ik hem in een “later leven” weer tegen zal komen en laat ik daar maar op vertrouwen. Dat er een “later leven” is staat voor mij vast en het houdt niet op bij de dood en daarom ben ik er niet bang voor als mijn tijd gekomen is. Wat dat nu precies inhoudt weet ik ook niet en misschien is het wel niet zo en dan merk je er immers niks van toch meer ? Heb me nooit zo verdiept in reïncarnatie maar het zou ook nog eens zo kunnen zijn dat je terugkomt in een heel andere gedaante en een andere tijd. Wie kent b.v. niet het verschijnsel dat je het gevoel hebt ergens “al eerder’ te zijn geweest en/of op plaatsen te komen waar je je dan “thuis” voelt. Dat vreemde verschijnsel heb ik zelf altijd gehad als ik in een kasteel kwam, b.v. Muiderslot of een ander kasteel. Altijd het gevoel gehad dan “thuis” te zijn in die zin dat je al “eerder” in zo een omgeving hebt vertoeft. 

Ook vreemd was feitelijk dat ik nog als jochie van een jaar of 8 thuis een schilderij heb gemaakt ( feitelijk meer een tekening) van ongeveer 1.20 meter breed en 80 cm hoog en had daar een kasteel op getekend met de kantelen aan de bovenkant de slotgracht en de brug en zo en daarvoor paarden en ridders die in gevecht waren met elkaar. Iedereen die bij ons thuis kwam had het erover en keek ernaar en ik was n.b. een jaar of 8 denk ik zelf nu en toch vreemd dat je dan zo een kasteel kunt tekenen en het later herkende ik de kastelen gewoon op schilderijen elders in musea of op foto,s .

Bladzijde 32

Over schilderijen gesproken:

Bij ons thuis hingen al jaren en jaren van die grote donkere schilderijen. ( ik bedoel in mijn ouderlijk huis op het Jonas Daniël Meijerplein) en zaten van die enorme mooie goudkleurige gipsen lijsten omheen. Maar ja, ik was en ben altijd al een rotjochie geweest en had er vroeger eens met zo een luchtpistool van die kleine gaatjes in geschoten maar ja die vielen niet op maar zaten er dus WEL in. Jaren en jaren later toen mijn moeder niet meer thuis alleen kon wonen en naar een verzorgingshuis moest hebben we de woning leeggehaald en wat te doen met de meeste meubels en dergelijke want niet alles kon mee natuurlijk naar dat kleine flatje van 1 kamer maar was voor haar prima feitelijk want moe was al jaren manisch depressief en daar zou ze goed verzorgd worden en voor ons een hele belasting minder hoe graag we het er ook voor over hadden. Ik leende een bestelbus van een kennis en in overleg met mijn moeder besloot ik allemaal spullen maar op de zwarte markt in Beverwijk te verkopen die nog enige waarde hadden en het meubilair en andere grote stukken werden opgehaald door zo een opkoper gratis onder voorwaarde dat hij maar dan moest zien hoe de spullen van 3-hoog beneden kwamen. Ook nam ik mee 2 schilderijen met die gouden lijst eromheen en wat ik me nog kan herinneren stond er een bos op en een paar koeien en een boerderij op de ene en op de andere een bosgezicht of zoiets. De schilderijen waren voorzien van ettelijke kogelgaatjes dus ik zou al blij zijn dat die dingen een paar tientjes zouden opbrengen. 

Nou was en is het zo op die Beverwijkse zwarte markt als je eraan komt en nog aan het uitpakken bent vanuit de auto op die grote karren er al van die vervelende kerels om je heen struinen en kijken wat je te koop hebt en zo en enkelen doken gelijk op die schilderijen af en vragen wat ze moesten kosten en zo maar wimpelde ze af. Ik rij met die kar de hal binnen en zoek een plek en ben bezig de boel een beetje uit te stallen en komt er een oude baas naast me staan en die zegt: Jongen, luister ik ben al oud en heb niet lang meer te leven maar wees verstandig en bedek die schilderijen die nog onder je stal liggen want die zijn een hoop geld waard en ga ermee naar een veiling in Amsterdam en brengen een hoop geld op. Ik vond het al vreemd dat die snuiters buiten ook al zo zaten te azen en nam de raad van de man ter harte en heb de schilderijen verder niet meer uitgestald en s,avonds mee naar huis terug genomen. Anderdaags ben ik naar zo een veilinghuis gegaan op een van de grachten vlakbij de Leidsestraat ( ik meen de Zwaan of zo) en heb de schilderijen daar “ingebracht” voor een veiling een paar weken later. Dus uiteraard erg benieuwd hoe de veiling zou verlopen en ben er in de zaal gaan zitten totdat de doeken geveild zouden worden en dan weet je niet wat je overkomt. Het begon al gelijk met 100 piek, 200 piek, 500 piek en ga zo maar door en eindigde ( tenminste wat ik me voor de geest kan halen op zo een 2000 gulden en ook het andere schilderij ging weg voor meer als 2000 gulden en ik meen 4800 gulden samen maar het is al zo lang geleden maar iets in die geest en heb dit op moe,s bankboekje gezet.

Zo bedoel ik maar. Zelfs als oud-marktkoopman kun je nog wat leren en zal er heus nog wel heel wat zo verkocht worden wat feitelijk een hoop geld waard is en was. Ondanks de vele kogelgaatjes brachten de doeken dus een hoop geld op. Veel later hoorde ik van een tante dat mijn vader vroeger in handel had gezeten met grote aardappelschuiten ( in of na de oorlog) en die doeken had geruild. Later heb ik aan schilderijen ook nog verdiend wijs geworden als ik was met die eerdere ervaring. Kocht eens voor 5 piek zo een kleiner schilderijtje in Haarlem op een rommelmarkt en bracht ik naar dat veilinghuis en ging eens kijken wat het opbracht en was bijna 300 gulden. Dus ik later denken het geld op te halen bleek dat een of andere hufter een gat in het doek gemaakt te hebben en wou de koper het niet meer hebben en kon ik fluiten naar het geld omdat de doeken worden ingebracht op eigen risico. Weliswaar was dat gat er later ingebracht maar toch …. Is wel wat voor te zeggen want al die doeken hangen open en bloot op kijkdagen te bezichtigen en er lopen genoeg van die malloten rond in de wereld en als zo een gek met een stanleymes die doeken gaat bewerken ben je de lul. 

Zag nog onlangs een artikel over een vrouw die veroordeeld was door de rechter. Had voor 700.000 euro schade toegebracht in meubelzalen her en der in verschillende plaatsen waar ze leren bakstellen stuksneed omdat ze er “een lekker gevoel” bij kreeg. Voor mij kunnen ze de pot op die halve garen en heb het zelf meegemaakt met zo een gestoorde ooit. 20 jaar geleden woonde ik in Oud West en had een rode auto en op een morgen trof ik op de motorkap en lange diep uitgesneden kerf aan van ongeveer 60 cm. Net alsof iemand met een beitel of mes er overheen gegaan was en het eerst denk je aan vandalisme en waarom jouw auto zo te pakken is genomen. Twee dagen later zat er een tweede kerf op maar viel het me op dat ook de naastgelegen auto,s te pakken waren genomen en stelde me gerust in die zin dat niet iemand het speciaal op mij gemunt had en op een gegeven moment had ik krassen en strepen over de zijkanten, achterkant, voorkant en ook de auto,s van de buren en niemand begreep wie dat flikte hoe we ook er naar uitkeken totdat…… Ik had een kennis in de buurt die me vaak tipte over het een ander en bij de politie werkte en me ook kon vertellen destijds wie me had verraden met mijn illegale zender ( maar dat even terzijde) en vertelde dat het Mevrouw G……… was aan het R……….en bekend was bij de politie en dat ze “niet goed bij haar hoofd” soms was en dan van God opdracht kreeg de auto,s in haar buurt te bekrassen. 

En dat deed ze dan ook in de zeer vroege uurtjes. Ik vroeg waarom dat mens dan niet opgepakt kon worden maar dat kon niet zeiden ze bij de politie i.v.m. een RM (rechterlijke machtiging) die niet zwaar genoeg was voor dat soort feiten en als ik wat meer moest weten moest ik maar naar haar huisdokter dokter R…… gaan en mijn klacht verwoorden. Ik had het geluk dat dokter R……… de plaatsvervangend dokter was van MIJN huisdokter en kende hem dus wel en zag ook dat hij net een splinternieuwe Mercedes had gekocht en laat die nou net effe een dag voordat ik hem ging bezoeken ook te zijn voorzien van zo een diepe kerf over de motorkap dus ik hem mijn verhaal verteld en zegt de man: Mijnheer…heeft u nou geen medelijden dan met zo een patiënt, waarop ik hem vraag waar ik mijn schade dan vergoed kon krijgen en mompelde hij iets over een “waarborgfonds” of zoiets maar ik zei dat dat geen zin had zolang die vrouw elke keer maar weer die auto’s te pakken zou nemen en dat een opsluiting en behandeling het enige zou zijn soelaas te bieden dat de vrouw opgenomen zou worden en worden behandeld omdat het in feite ze de hele buurt terroriseerde met haar ongebreidelde vernielzucht.

Bladzijde 33.

Opeens confronteerde ik hem met het feit dat ook zijn Mercedes op de motorkap was toegetakeld . Hij had een z.g. doktersplek voor de deur met zo een esculaap en hij trok wit weg bij zijn neus toen ik hem vertelde dat zijn EIGEN patiënt dus zijn auto had beschadigd en dat was niet eens zo gek omdat de vrouw nog geen 100 meter van hem af woonde aan de rand van het Vendelpark en zie: Opeens was alles mogelijk en werd de vrouw een poos opgenomen en was er weer rust in de buurt en had ik zelf zoiets van een 10 krassen her en der en was er werkelijk geen een onbeschadigde auto meer in de straat te bekennen. Op een gegeven moment later trof ik na enige tijd wederom een forse kras aan en navraag bij de arts deed mijn angst al bevestigen. De dame was weer ontslagen en verviel blijkbaar weer in het oude patroon maar aangezien de bewijslast niet was rond te krijgen viel er weinig tegen te beginnen of men zou dan hele nachten moeten gaan posten voor haar woning. 

Juist in die tijd werkte ik bij een computerfirma en was het zo om en nabij de kerst en kreeg ik van een relatie een kerstpakket met een konijn, in die zin dat het konijn al gestroopt was maar dat de behaarde poten er nog aan zaten. Ik was zo woedend over dat kolerewijf en de beschadigingen van de auto dat ik de poten van dat konijn eraf heb gesneden en in de brievenbus heb gedaan waar ze woonde en heb s,avonds dat mens opgebeld en toen vertelde ze me dat ze er niks aan kon doen maar dat God haar opdracht had gegeven de auto,s te vernielen. Ik bleef vriendelijk met haar praten en zei dat ik net als haar ook een beetje “in de war was” en dat ik het was geweest die die bebloede poten in de bus had geflikkerd bij haar en ook opdracht had gekregen van God om bij haar de ramen in te gaan gooien als ze het nog een keer zou wagen in mijn straat ( ik noemde de naam) een auto te gaan bekrassen en dat ik al een emmer met stenen klaar had staan en ik vanuit het vondelpark ( zij keek op het park uit) met gemak haar ramen zou kunnen inkegelen op de 1e verdieping. Ja, ja , gek of niet gek maar ze begon te jammeren dat ik dat niet moest doen en zo en heb ik opgehangen maar NOOIT later enige vorm van kras meer kunnen aantreffen in de buurt dus zo gek zijn sommigen ook weer niet en zo kan je het ook aanpakken toch ? Die klootzak van een huisarts wilde immers niks ondernemen verder ? Soms moet je eigen rechter spelen in het leven toch ? Tja zijn leuke dingen voor de mensen zou Henk Elsink zeggen.

De mensen nemen vaak alles maar aan van zo een dokter ofwel de overheid en dat moet je nooit doen. Over overheid gesproken en weer zoiets: Ik had een stacaravan ( heeft nu mijn vrouw) in Bloemendaal aan Zee en elke eerste Zondag van de maand kon je dan s,winters effe naar de caravan rijden en kijken of er geen inbraak/storm of waterschade was. De camping sloot immers altijd eind oktober en ging dan 1 april weer open voor 7 maanden. Maar goed, zo een route naar de camping rijd ik al vanaf 1971 en zit het er natuurlijk helemaal “ingebakken” dat er op sommige plekken van die snelheidscamera,s staan en zo ook op de snelweg bij Badhoevedorp richting Haarlem dus zal ik lang van zijn leven daar niet te hard rijden want dan je gewoon de lul als zo een camera aanstaat ( is ook niet altijd hoor) Goed, krijg op een gegeven moment een bekeuring thuis van een of ander justitie-incasso bureau uit Leeuwarden of ik maar even 138 gulden wou gaan betalen want ze hadden me gesnaaid met een snelheid van 121 km geloof ik op die bewuste weg waar je slechts 100 km mag rijden. Aan de hand van de datum en tijdstip kon ik dus zien dat het die zondagmorgen geweest was dat ik naar de camping ben geweest om de boel te controleren dus ik bel een telefoonnummer op in Driebergen geloof ik en krijg zo een pokkenkerel aan de lijn en die begint al gelijk smalend van: ja mijnheer, er is een foto gemaakt en camera,s liegen niet, en luisterde amper naar mijn verhaal dat die weg er bij mij zo “ingebakken”in zit dat ik nimmer die snelheid gereden kan hebben, maar het arrogante ventje luisterde amper totdat ik hem vertelde dat ik ( was bluf) met 3 mede-campingasten naar de camping was gereden die er ook een stacaravan hebben en dat we dan wel contacten zouden gaan zoeken met Pieter Storms van het programma Breekijzer destijds en het eventueel ook op een rechtszaak zouden laten aankomen omdat we met 4 man waren en 4 getuigen hadden in feite, en dan hoor je zo een rotventje terugkrabbelen en zeggen dat ie dan wel opeens de mogelijkheid heeft om alsnog de foto,s te gaan her-beoordelen en zou hij me terugbellen en inderdaad belt die kwakbol me 10 minuten later terug en zegt ie doodleuk dat ze per abuis mijn nummer hadden genoteerd maar dat ze de auto NAAST me moesten hebben en zou de bekeuring geseponeerd worden.

Kijk en zo gaan ze nu met de burger om. Heb verder niks meer gehoord. Geen excuus of wat dan ook en als ik niet zeker wist het tijdstip had ik misschien niet eens gereageerd en wie weet hoeveel mensen er ten onrechte een bekeuring hebben betaald omdat ik een paar maanden het weekblad Kampioen ( gaat over auto,s e.d.) kreeg toegespeeld van iemand op de camping waarin een groot artikel dat ze wel meer betrapt waren op fouten en wie weet was DAT wel de reden voor die vent om de foto te gaan onderzoeken want zaten ze niet te wachten op enige vorm van publiciteit. U bent dus gewaarschuwd. Overigens moet je altijd op je strepen staan en je mond opentrekken vind ik zelf. Tenminste; Als je zeker weet dat je in je gelijk staat want anders heeft het totaal geen zin toch ?

Een ander voorbeeld:

Mijn moeder was dus manisch depressief en soms tijden helemaal van de kaart en op zich al een ramp op zich omdat je als familie elke keer kon opdraven en als je dan eindelijk eens weer een bezoek had geregeld bij de psychiater voor moe enkele weken later soms je er dan voor jan l… zat want dan was moe weer opgeknapt inmiddels en kon de hele wereld weer aan en typisch gedrag voor een manische depressieve patiënt. Ook brachten we haar dan wel eens als een dood vogeltje zo stil en depressief naar zo een rusthuis op de Veluwe en als we er een paar weken later kwamen had ze weer het hoogste woord en werd het personeel bijkans gek van haar drukdoen en bezigheden.

Maar goed waar ging het over ?? ….

O ja, op een verjaardag laat moe onder een borreltje iets “los” over een kunstje wat iemand haar geflikt had en toen ik maar doorvroeg kwam eindelijk de “aap uit de mouw” . Moe bestelde soms wel eens iets bij zo een postorderbedrijf ( ik geloof Wehkamp) maar weet ik niet zeker meer en dan moest je maandelijks betalingen verrichten blijkbaar en had ze in haar manisch depressieve periode vergeten de opgezonden betalingskaarten op de post te doen. Na diverse aanmaningen zo vertelde ze kwam er op een dag zo een vent aanbellen bij haar woning aanbellen en zei dat hij van het administratiebureau kwam van dat postorderbedrijf en dat er nog rekeningen openstonden en zo.

Bladzijde 34

Moe was net op dat moment weer op het dieptepunt van haar manische periode en had totaal geen benul waar de man het over had en ze gaf hem de papieren die ze had ontvangen en gelijker-tijd haar giroboekje en dan moest hij dan maar even voor haar uitzoeken wat er nog betaald moest worden en zou zij de giro,s ondertekenen en dan zou alles immers weer in orde zijn toch ? De man heeft een en ander uitgezocht toen en de giro,s ingevuld die mijn moeder ondertekende en zou deze op de post doen en vertrok weer. Afijn, even terug waar ik was: die bewuste verjaardag dus dat moe onder een slokje me vertelde dat ze er kapot van was geweest dat zo een teringhufter haar geld afhandig had gemaakt. Ze had het me nooit willen vertellen zei ze ( het was al een jaar eerder gebeurd) omdat ze wel wist hoe ik in elkaar zat en er wellicht ongelukken zouden gebeuren. Wat bleek nl. ? De betreffende hufter had gewoon zo een incassobedrijfje op de Stadionweg en ging dan voor dat postorderbedrijf bij wanbetalers langs en kwam op die manier ook bij moe terecht. Omdat ze in haar manische periode was vertrouwde ze de man en die vulde dus de giro in maar achteraf toen moe weer eens “bijkwam” ( een manische periode is vaak tijdelijk en verdwijnt even plotseling vaak als dat hij opkomt) bleek dat er een groter bedrag van haar rekening was afgeschreven. Wat ik me herinner was het openstaande bedrag zo een 300 gulden maar er was op de rekening 1300 of 2300 gulden afgeschreven, precies weet ik het niet meer maar in ieder geval 1000 piek meer dus had die klootzak gewoon een 1 extra voor op het giroformulier gezet. Snap je ? dus i.p.v. 300 gezet 1300. Moeder belde hem verschillende keren op maar werd steeds met een kluitje in het riet gestuurd en moest hij het nog even “uitzoeken” en was er volgens hem er blijkbaar “iets” fout gegaan en zo verstreken de weken en maanden en op het laatst ging ze naar zijn bedrijfje toe dat gevestigd was op de Stadionweg gewoon in een soort winkelpand. Ook daar werd ze met een kluitje in het riet gestuurd en was ze moedeloos van. De manische perioden zorgden ervoor dat de tijd nog eens extra snel vergleed en zo kwam dus haar bekentenis opeens veel later pas naar voren tijdens de verjaardag.

Tja….. Wat doe je dan in zo een geval als zoon ? Om net als mijn moeder met die man in discussie te gaan en me “het bos” in te laten sturen leek me niet zo een goede oplossing want mezelf kennende was de kans groot dan dat die hufter weer zou bijkomen in een of ander ziekenhuis met een paar slangetjes in zijn neus en ik wilde nog wel even vrij rondlopen. Heb dus een staaf ijzer gepakt en ben gewoon dat kantoor ingelopen en zat mijnheer achter een bureau. Had gewoon een kopie van dat afschrijvingsbewijs meegenomen en duwde dat onder zijn neus en zei dat ik even het geld kwam halen dat hij “per abuis” wellicht teveel had geïnd door een cijfer teveel op dat girostrookje te zetten.

Wellicht heeft de blik in mijn ogen hem toen wel doen vertellen dat tegensputteren geen enkele zin had en dat dan inderdaad de kans groot zou zijn dat hij met die slangetjes zou worden geconfronteerd, want hij zei gelijk dat hij geen geld in huis had. Ik zei dat ik me dat wel kon voorstellen maar dat ik anderdaags s,middags om 12 uur weer terug zou komen en dan het verduisterde bedrag wilde ontvangen en dat hoe hij aan het geld zou komen zijn probleem was en als hij niet thuis was ik de ramen eruit zou kegelen . 

Als hij de politie erbij zou halen ik gewoon dan effe een dagje wacht en het dan zou “laten” doen en verder nog even uitvogelen waar zijn auto stond en zorgen dat als die blauw of rood was een dag later zwart zou zijn. Meer heb ik niet gezegd en ben gewoon het kantoor uitgelopen en vermoedde wel dat hij de boodschap zou begrijpen en zo was het ook want toen ik anderdaags weer bij hem kwam had de lieverd keurig die duizend piek ( of 2000 dat weet ik niet meer) maar in ieder geval 1000 voor me klaar liggen en of ik alstublieft zijn excuses wou overbrengen aan mijn moeder en had de schat zelfs nog een cadeau ingepakt voor moe en of ik dat aan haar wou geven voor het “ongemak” en toen ik het openmaakte was dat zo een ding wat je aan de muur moet hangen van brons in de vorm van een paardenkop.

Was wel grappig die snuit van die kerel te zien toen ik dat ding ter plekke dubbel vouwde hetgeen nog net lukte en heb dit op zijn bureau gelegd en hem bedankt en hem een hand gegeven en dat had hij beter niet kunnen doen want ik ben nogal sterk in mijn handen en leuk gezicht dan zo een kop tegenover vertrokken van de pijn en je zelf dan vriendelijk blijft glimlachen. Heb ik later nog wel eens geflikt bij een advocaat van een tegenpartij na een vervelende rechtszaak. Zijn leuke dingen voor de mensen zou Henk Elsink zeggen.

Ach ja, waarom zou je het moeilijk doen als het makkelijk kan. Ikke, Ikke, Ikke zouden mijn kinderen zeggen als ze deze verhalen lezen maar ja als je zo een weblog opent of boekje schrijft kan ik het moeilijk over iemand hebben toch ? Weet je, eigenlijk moeten veel meer mensen voor hun belang opkomen als je weet dat je gelijk hebt en voel je je veel prettiger bij geloof ik zelf dan maar.Ooit heb ik eens voor de rechter gestaan en kwam als volgt. Ik werkte eens een paar maanden voor die rijke oom van me in Zandvoort aan Zee op die golfbaan in afwachting van de inschrijving op de hotelvakschool in den Haag wat ik helemaal niet wilde en moest elke dag met de trein naar Zandvoort en s,avonds weer terug. Op een dag rijdt ik met een brommer ( ik was aan de late kant) links de stalling voor het station in en zo de stoep op en via zo een houten plank de stalling in dus. Komt er opeens een vent op me af stormen met een bezem in zijn hand en een stofjas aan en begint tegen me te bleren of ik niet goed bij mijn hoofd ben en dat hij zal zorgen dat ik een bekeuring krijg. Ik zeg: stik kerel, ik moet mijn trein halen en loop door met mijn brommertje en grist die imbeciel opeens mijn tas van de bagagedrager af waar mijn lunch en zo in zat en zegt dat ik mee moet naar het bureau verderop. Nou ja, Mijn vader had ik net ervoor verloren en zat in moeilijke periode en was nou niet bepaald de makkelijkste

VERDER LEZEN BLADZIJDE 35???

MORGEN DAN MAAR EN DAARNA DE LAATSTE LOODJES DUS ER IS LICHT AAN HET EIND VAN DE TUNNEL

IK HOU HET EFFE VOOR GEZIEN ALS HET GEPLAATST WORDT HOOR

Bladzijde 25 tm 29                                                                                                                                                                 

Maar goed, genoeg over de politiek. Dat is nu eenmaal een “slangenkuil” en zal het altijd wel blijven en is het niet anders en moeten we maar aan wennen. Juist vanmiddag hoorde ik op dat radio dat er op de wereldtop in Montreal ook al geen harde besluiten zijn genomen door n.b. 160 landen ten aanzien van de beperking van de vervuiling van het milieu en zeggen die hufters dat ze al blij zijn dat Amerika, Rusland, Saoudie Arabië e.d. niet gelijk hun veto hebben uitgesproken maar dan wel in de toekomst “verder willen praten” over de wereldwijde beperking van uitstoot van vieze stoffen om de atmosfeer niet verder te vergiftigen i.v.m. het “broeikaseffect” Men gaat dus nu weer allerlei “werkroepen” vormen en “commissies” die de zaken gaan bespreken en evalueren en zodoende wordt alles weer op de “lange baan” geschoven en neemt de vervuiling hand over hand toe. Winstpunt was dat China nu ook wel wil medewerken maar dat MOETEN ze immers wel want de ook in China kennen ze inmiddels de smogvorming in de grote steden en dan te bedenken dat de economische groei daar nog moet beginnen. Voor MIJ staat gewoon vast dat we ten onder gaan en er geen weg meer terug is helaas omdat niemand ( en dan vooral die imbeciele Amerikanen) geen stap op de plaats willen maken en dat zijn immers de grootste vervuilers van het milieu met die krankzinnig grote auto,s die er rondrijden en waar de benzine stukken en stukken goedkoper is als bij ons en dan te bedenken dat het Amerikaanse leger met de uitstoot van al die gassen de grootste vervuiler is op aarde. Trouwens heb ik het toch niet zo op de Amerikanen begrepen want je moet toch immers wel een heel misdadige inslag hebben om op 2 steden met een totaal onschuldige bevolking atoombommen te gooien zoals ze hebben gedaan op Hiroshima en Nagasaki in 1945. Weet ook wel dat er hele bomtapijten werden gelegd in de oorlog op Duitse steden en vergeet niet wat Hitler heeft aangericht met zijn V2 in Londen en het bombardement van Rotterdam in 1940 maar toch…..

Ergens hadden mensen toen nog een schijn van kans maar die hebben ze feitelijk met die enorme verwoestende atoombommen nooit gehad.

Ach, oorlog is vreselijk en zal altijd wel inherent zijn aan het verschijnsel “mens” want wij zijn toch in feite het ergste levende wezen wat op deze aardkloot ronddoolt ? Als je de mensen kent ga je van de dieren houden zegt men en zo is het ook wel. Op zo een stukje planeet van net 40.000 km omtrek weten ze niets beters te doen dan elkaar te bevechten en te vernietigen en is dat al eeuwen en eeuwen zo en meestal dan nog om geloofsovertuigingen en om een ander hun geloof op te dringen of om HUN geloof te laten domineren en ook nu staat dat weer te gebeuren en zal er denkelijk in de toekomst een grote oorlog plaatsvinden tussen de islam en de christenen en alle tekenen wijzen erop dat het langzaam maar zeker die kant op gaat en is niet meer te stoppen Voordeel is gelukkig dat als het milieu zich ontwikkelt zoals het nu gaat in een wel heel rap tempo, er denkelijk helemaal geen oorlog komt omdat de mens zichzelf dan grotendeels uitgeroeid zal hebben vanwege de steeds maar toenemende luchtvervuiling en men langzaam maar zeker “stikt” in zijn eigen uitstoot van giftige stoffen. De mens is zo enorm kortzichtig en daar wil je geen weet van hebben. Gelukkig zal de natuur zich weer aan gaan passen zoals het al eeuwen doet en is mijn troost

Als je nagaat dat als je de aarde b.v. ziet als een ronde bal of sinaasappel er in feite maar een heel dun vliesje omheen ligt wat je amper kan zien en dat heet dan de “dampkring” De dampkring is dus in feite niets anders dan een soort “vel” van lucht wat de aarde omgeeft en zorgt dat mens en dier er kunnen leven. Deze dampkring wordt vnl. gevormd door de grote bossen en wouden in het Amazonegebied maar men is druk bezig deze helemaal weg te kappen omdat vooral de Westerse wereld zo een behoefte heeft aan het z.g. tropisch hardhout voor hun tuinmeubeltjes en anderszins en gaat voorbij dat deze bossen de voedingsbodem zijn van de dampkring dus ervoor zorgen dat wij, mens en dier, kunnen ademen.

Geld verdienen  is op dit moment belangrijker als denken aan de toekomst van toekomstige generaties na ons en ook de huidige wereldleiders hebben wat dat betreft een bord voor hun kop en denken niet vooruit en alleen maar in de termen van nu en nogmaals het grote geld verdienen en de “economie” en “beursberichten” en “aandelen” en gaan helemaal voorbij dat de wereld helemaal naar de kloten gaat met het huidige beleid en ik heb al eerder hier gezegd dat een klein kind kan bedenken dat als je uit zo een aardbol van net 40.000 km omtrek uit het inwendige allemaal die smurrie ( olie) gaat halen en dit gaat verbranden in de atmosfeer dit ervoor zal zorgen dat dat dunne vliesje wat dampkring heet om de aarde, alleen maar meer en meer vervuilt gaat worden en reeds jaren al is in diverse hoofdsteden die idiote smogvorming al waar te nemen en op sommige windstille dagen zie je over een stad als Athene een deken van een bruine smog liggen en dit verschijnsel zie je ook in heel veel andere steden ( nu al dus…!!) boven steden als Tokio, New York etc, etc, etc,. en nog willen of kunnen ze niet zien, zoals vandaag met die conferentie in Montreal over wereldwijde beperking van uitstoot schadelijke stoffen de ernst van de situatie en stapt men er gewoon overheen en gaat dan eerst “werkgroepen/commissies” vormen zoals ik al zei. Uit olie en de afvalstoffen ervan wordt behalve benzine zoveel andere dingen gemaakt en ik heb wel eens gedacht dat als ter plekke alle voorwerpen zouden smelten waar olie in is verwerkt dit een effect zou hebben dat de mensheid eens wakker zou schudden.

Gaat u maar na.

Plastic is een van de eigenschappen van olie en het eerste wat wegvalt is de computer en het toetsenbord waarop ik zit te tikken en valt mijn plastic balpen uit elkaar en vloeit de inkt over tafel. Mijn pakje tabak ligt nu los op tafel omdat het plastic zakje is verdwenen. De video is opeens een vormeloos geheel alsook uw t.v. die vnl. uit plastic bestaat en uiteraard werkt niets meer ervan omdat geleiders en onderdelen in dit apparaat ook weer van plastic zijn. Uw planten staan opeens in de kamer met hun lelijke oorspronkelijke pot want de sierpotten van plastic zijn weg, Uw auto staat voor de deur en is het dashboard verdwenen net als de kunstoffen bumpers, de binnenkant van de portieren, de raamsteunen, zijspiegels, front van de autoradio kortom alles wat van plastic is. Mijn gulp staat wijd open omdat de plastic ritsluiting van mijn broek is verdwenen en de buurvrouw staat naakt voor het raam aan de overkant omdat haar nylon blouse is opgelost en de beha uit elkaar is gevallen. Mijn gordijnen zijn naar beneden geflikkerd omdat de plastic ophanghaken weg zijn en stelt u zich dat nu eens voor dat dus ALLES wat van plastic is in een fractie van een seconde zou verdwijnen en DAN zou u pas eens kunnen aanschouwen dat niet alleen de brandstof zoals benzine, diesel, kerosine voor vervuiling van de atmosfeer zorgt maar ook al die dingen van plastic dus die uiteindelijk op den duur in de verbrandingsovens terechtkomen en weliswaar dan gefilterd de schoorstenen verlaten van de verbrandingsovens maar reken maar dat de nodige rotzooi heus wel in de atmosfeer terechtkomt en zo zorgen we ervoor dat in een rap tempo het broeikaseffect gaat ontstaan.

Bladzijde 26

Bent u wel eens naar een Blokker geweest of van die andere frutselwinkeltjes zoals Wibra, Zeeman en moet U voor de aardigheid eens kijken hoeveel plastic rotzooi er verkocht wordt aan speelgoedjes en andere prularia en dergelijke wat uiteindelijk na een korte tijd weer in de afvalbakken terechtkomt en dus uiteindelijk weer in de vuilverbrandingsovens en hupakee jongens weer een stoot luchtvervuiling de lucht in jagen waar je u tegen zegt. Heeft u b.v. wel eens in een supermarkt rondgelopen waar alleen al de snoepafdeling ontelbare soorten en zakjes heeft liggen en als die allemaal leeggegeten zijn verdwijnen ook die plastic zakjes in de vuilniszak en ga zo maar door en er is NIEMAND die feitelijk de waanzin stopt van de zelfvernietiging uiteindelijk waar wij allemaal in feite mee bezig zijn. Jaren en jaren geleden hoor je dan van die politieke mafkezen zeggen dat met ingang van dan en dan er alleen nog maar plastic boodschappentassen zouden mogen worden verkocht die volledig afbreekbaar zijn en zou men overgaan op verpakkingen van papier en dergelijke. Na een tijdje hoor je niemand er verder meer over en wie nu langs een kaasafdeling loopt ziet de duizenden pakjes plastic liggen waarin de kaas dan verpakt zit en/of worst of anderszins. Soms wou ik maar dat die droom dat het plastic( residu dus van olie) zo maar zou oplossen eens waarheid werd ook in zo een supermarkt en zou het een complete chaos in de vakken worden maar ja “I had a dream” en om eerlijk te zijn koop ik ook die rotzooi in de supermarkt en waarom niet. De vernietiging van het milieu is immers toch onomkeerbaar en de tijd dat WIJ nog mogen leven moeten we maar het beste er van zien te maken. Een pluspuntje is dat men gisteren 11 december 2005 op de wereld top conferentie met 160 landen heeft afgesproken in 2012 in ieder geval verder te praten. Je houdt het echt niet voor mogelijk ! OVER 6 JAAR !! 

Het Amazonegebied ( is dus de groene long van de aarde) die zorgt ook voor aanvulling van de zo benodigde zuurstof van mens en dier wordt met een ENORM tempo verwoest op dit moment jaar na jaar en kaalgehakt en als je nagaat dat het gebied zo groot is als West-Europa en er jaarlijks 25.000 km2 !!!! verdwijnt kun je nagaan hoe hard dit gaat en zal op den duur het hele gebied verdwenen zijn dus ook in feite een van de grootste “longen” van moeder aarde.

Maar wat kan dat allemaal die klootzakken schelen in die multinational-bedrijven die alleen maar interesse hebben in winstcijfers, aandelen en economische groei en je moet nog oppassen ook met die klanten want voor je het weet wordt je als actievoerder daar ter plekke doodgeschoten zoals ook actievoerder Angel Shingre is overkomen en hij werd vermoord door vijf huurmoordenaars. Laten we maar gewoon berusten in het feit dat de aarde eigenlijk is opgegeven in die zin dat er op een gegeven moment niet meer voor mens en dier erop te leven is al ben ik er wel zeker van dat de natuur zelf zich altijd zal aanpassen en zullen er wel weer nieuwe planten e.d. ontstaan die zich aanpassen dan aan het vergiftigde klimaat en wie weet zelfs ook nieuwe levensvormen. Over levensvormen gesproken heeft het mij altijd van jongs af aan enorm aangetrokken waarom er feitelijk zoveel verschillende menssoorten op die relatief kleine aarde aanwezig zijn want zet maar eens een neger, een zweed, een Japanner en een Eskimo b.v. naast elkaar en zie je toch duidelijk verschillen en hoe zijn die in godsnaam ooit ontstaan . Ik hoop niet dat u vind dat ik doordraaf maar kan het niet zo zijn dat er toch ergens een veel hogere intelligentie aanwezig moet zijn in het heelal die wij niet kunnen bevatten ( zie mijn voorgaande verhaal over die verschijning in de lucht in Italië) en dat we “misschien” een proeftuin zijn van deze intelligentie en dat we dit dan “god” noemen want het is toch opmerkelijk dat elke volkstam die ze op aarde hebben ontdekt wel “een god” aanbidt en de een noemt het Allah, de ander Christus, Boeddha enz. 

Het is toch allemaal heel frappant dat er zoveel dingen zijn waarvan de mensen niet weten hoe ze zijn ontstaan en neem b.v. de Paaseilanden met die reusachtige beelden,, de grote piramide-achtige gebouwen in het Atzeken-gebied, de enorme grote piramiden in Egypte en de ruïnes van Stonehenge waarvan men zegt dat het een symbolische poort is naar het hiernamaals of de hemel en dat het is gebouwd om astronomische redenen en dat men met behulp van Stonehenge de positie van de zon en maan t.a.v. de aarde is te bepalen en zelfs nu in het heden kunnen we met behulp van Stonehenge zonsverduisteringen voorspellen. Dan is het nog maar de vraag wie en hoe men die enorme stenen en kunstwerken destijds heeft kunnen maken en kunnen verplaatsen en hebben ze wel allerlei theorieën op papier gezet maar niemand weet feitelijk hoe en op welke wijze de enorme stenen zijn verplaatst en dan nog niet eens hebben we het over die enorme grote piramiden in Egypte en hoe die zijn ontstaan ooit. De enorme beelden op de Paaseilanden spreken ook tot ieders verbeelding .

Verder is het heel frappant dat er in Peru op de grond allemaal afbeeldingen zijn aangebracht kilometers lang en dat je alleen op grote hoogte er dan structuur in ziet en zuidelijk een tekening aangeeft. Voorts zijn er grottekeningen gevonden van circa 2000 voor Christus die duidelijke afbeeldingen laten van ruimtemannen met helmen op en antennes en meer van die vreemdsoortige toestanden en eren de Kayapo Indianen uit Brazilië ( bestaan al 4000 jaar n.b) nog steeds jaarlijks de goden die uit de hemel neerdaalden en hebben dan een ritueel kostuum ontworpen wat in sterke mate overeenkomt met de gevonden grottekeningen. Het is natuurlijk te gek voor woorden dat wij de illusie hebben dat wij de enigen zullen zijn in het onmeetbare universum en ergens geloof ik zelf wel dat er een intelligentie is die ons “in de gaten houdt” en misschien ingrijpt als we het te bont maken net zoals in de tweede wereldoorlog er tijdens de raids met bombardementsvluchten zo immens veel flying objects werden gezien ofwel ufo,s en is het ook opvallend dat er steeds regelmatig van die graancirkels zomaar verschijnen en zijn van een zodanige perfectie en tekening en omvang dat deze ONMOGELIJK zijn na te maken en gaat u eens naar ziet u voorbeelden van graancirkels die onmogelijk door mensenhanden kunnen zijn gemaakt.https://nl.wikipedia.org/wiki/Graancirkel

Zo sterft het van de raadsels waar geen hond een verklaring voor heeft en hoop ik diep in mijn hart dat als het fout mag gaan lopen en er inderdaad “misschien” een  buitenaardse intelligentie is die ons voor rampspoed zal behoeden.

Bladzijde 27.

De mysteries zijn op aarde van die aard dat veel altijd wel een mysterie zal blijven ondanks dat de “wetenschappers” denken het fijne ervan te weten;

Neem nou Atlantis wat me altijd enorm geboeid heeft.. Het verdwijnen van Atlantis ongeveer 9500 v.Chr. valt samen met het einde van de ijstijd, wat wordt geschat op 10.000 v.Chr. Dit is wel heel toevallig en volgens veel atlantologen is dit ook de oorzaak van de vernietiging van Atlantis. Het is alom bekend dat er tegen het einde van de ijstijd sprake was van veel aardbevingen, overstromingen en andere wereldwijde rampen. Dit is aangetoond door de ijslagen op de Noordpool te analyseren en door verschillende andere wetenschappelijke methodes. Tijdens deze rampen zijn ongeveer 70% van de toenmalige zoogdieren uitgestorven waaronder: de sabeltandtijger, mammoet, de holenbeer en nog veel meer. Indien we Atlantis willen vinden, zullen we het moeten zoeken op het continent Antartica. Het is het minst onderzochte gebied ter wereld en verbergt de meeste geheimen. Als Atlantis bestaan heeft, moet het daar onder het ijs liggen, in ieder geval nog een gedeelte er van. Waarschijnlijk is er met de laatste verschuiving van de magnetische polen een enorme verandering in het weer opgetreden welke Atlantis onder het ijs heeft bedolven.

Tot nu toe heeft onderzoek aangetoond, dat we pakweg 12.000 jaar geleden nog met de mammoeten samen leefden en dat Siberie (ineens!) enorm kouder werd. Mammoeten die nu nog gevonden worden zijn van het ene op het andere moment bevroren. Dit kan alleen als er iets gebeurd is wat wereldwijde gevolgen heeft gehad. Precies aan de andere zijde van de aardbol ligt Antartica, gek genoeg lees je nooit over welke effecten daar opgetreden zijn in de periode dat de mammoeten uitstierven. Andere gebieden in de wereld hebben daar beduidend minder last van gehad. Een magnetische poolverschuiving zou in ieder geval een verklaring kunnen zijn voor het verdwenen Atlantis. Al meer dan 2000 jaar is men in de Westerse wereld gefascineerd door het verhaal over Atlantis, een raadselachtig welvarend eilandenrijk uit de oertijd, dat door een of andere ramp plotseling onder het zeeoppervlak verdween. De bewoners waren goede ruiters en vooral vaardige zeelieden, die een machtige vloot van 1200 schepen bezaten waarmee ze alle oceanen doorkruisten. Ze beschikten bovendien over een hoge kennis van bouwkunst, astronomie, astrologie, wiskunde enzovoort.

Sinds het einde van de vorige eeuw zijn er niet minder dan 2000 boeken verschenen en tal van films en liederen gemaakt over dit mysterieuze paradijs op aarde, dat werd verzwolgen door de woeste golven van de zee. Waar komt dit verhaal vandaan? Is het louter fantasie of liggen er ware historische gebeurtenissen aan ten grondslag. Omstreeks 9.500 voor Christus verdween het door een wereldwijde catastrofe naar de bodem van de zee en wiste daarmee haast ieder spoor van zijn bestaan uit: “De oude hoofdstad was rijk aan natuurlijke bronnen en er was voedsel in overvloed. Hoge bergen boden beschutting tegen de noordenwind en over de weiden zwierven dieren zoals olifanten en paarden, die dronken uit meren en rivieren. De oude hoofdstad van Atlantis een streng geometrisch uitgebouwd systeem van concentrische cirkels met om beurten een ommuurd eiland en een kanaal, met een totale doorsnede van 22,5 km. Op het cirkelvormige centrale eiland waren er sportterreinen, het koninklijk paleis en een tempel, toegewijd aan de zeegod Poseidon, beschermeling van de stad. Het hoofdeiland werd helemaal ingesloten door een cirkelvormig 183 meter breed kanaal. Daarrond was opnieuw een ringvormig eiland, 365 meter breed, met een paardenrenbaan, een kazerne en een grote binnenhaven. Het was gescheiden door een even breed kanaal van de derde buitenste land-ring. Aan één kant liep een kanaal rechtstreeks van de zee doorheen dit geometrische complex tot een binnenhaven in het centrum. Over de hele wereld zijn er naar schatting 500 mythische verhalen over een “aards paradijs” dat ten onder ging door een zondvloed, vuur aardbevingen.

In de Keltische en Germaanse mythologie wemelt het van verhalen over verzonken landen, o.m. voor de kust van het Franse Bretagne. We treffen eenzelfde scenario aan in mythen van Midden-Amerika, bij de eskimo’s en de Hopi-Indianen in Noord-Amerika, in de Boedhistische en Hindoeïstische godsdienst, en ook in de Bijbel. Overbekend is het verhaal van “de Hof van Eden” met Adam en Eva en later de zondvloed, waaraan Noach met zijn Ark ontsnapte. Ze beschrijven allemaal in grote lijnen precies dezelfde geologische en klimatologische gebeurtenissen. Dat kan géén toeval zijn. Er zou wel eens één en dezelfde waar gebeurde catastrofe aan ten grondslag kunnen liggen.

Bladzijde 28.

Kortom, er zijn nog zoveel raadsels en toch heel frappant opnieuw dat in alle beschavingen men het heeft over een soort van godheid en dat er ook “gebeurtenissen” hebben plaatsgevonden die op zijn minst heel merkwaardig zijn te noemen allemaal en men het heeft over sterren die de 3 wijzen uit het oosten begeleidden en dergelijke. Het is o zo jammer dat ik niet de oplossing kan meemaken net zo men als dat ik nog kan meemaken dat astronauten naar Mars zullen gaan en daar verblijven terwijl dit nog maar peanutts zijn in feite met de afstanden die er zijn in lichtjaren tot andere zonnestelsels en planeten en zou het immers wel heel arrogant zijn van ons aardbewoners te veronderstellen dat we de enige levende beschaving zijn in het immense heelal en wellicht zijn er al tal van beschavingen die 1000 x verder zijn als ons in de technische ontwikkeling en kunnen zij zich verplaatsen met een snelheid en manier waar wij totaal geen weet van hebben en heb ik zelf kunnen constateren ooit in Italië met wat voor snelheid zo een object zich plotseling kan verplaatsen. Reeds vanaf die tijd is mijn belangstelling voor buitenaardse intelligentie ontstaan en kan me best voorstellen dat er misschien wat lacherig op gereageerd zal worden en dat moet dan maar en kan me niks schelen feitelijk ook. Ook in Nederland heb ik een aantal jaren geleden samen met een aantal andere campinggasten heel vreemde objecten en lichtverschijnselen waargenomen boven zee in de nacht en staat het voor mij buiten kijf dat er wel degelijk een “leven” is buiten het aardse en voor ons bevattelijk. 

Als je b.v. de “zwarte” gaten neemt in het heelal zijn die ook weer zo interessant en weet geen wetenschapper er een verklaring voor te geven b.v. Onderzoekers hebben een superzwaar zwart gat ontdekt dat blijkt te werken als een kolossale dynamo, zo werd deze week bekend. Hoe is het mogelijk om energie te onttrekken aan een zwart gat? En wat is er eigenlijk bekend over deze mysterieuze objecten en heb weer effe wat gepikt van internet

1. Wat is een zwart gat?

Dat is simpel. Het is zwart omdat het geen licht geeft, en het is een gat omdat er van alles in verdwijnt. Een zwart gat is een gebied in het heelal met een extreem sterk zwaartekrachtsveld. Licht heeft een snelheid van 300.000 kilometer per seconde – de hoogst mogelijke snelheid in de natuur. Bij een zwart gat is zelfs die enorme snelheid onvoldoende om uit de greep van de zwaartekracht los te komen. Er kan dus niets uit een zwart gat ontsnappen, zelfs geen licht. Een zwart gat is in feite een eenrichtingsdeur in het heelal: je kunt alleen naar binnen, maar nooit meer naar buiten.

2. Hoe zie je een zwart gat?

Niet. Althans, niet direct. Zwarte gaten zijn per definitie onzichtbaar – ze zenden geen enkele vorm van straling uit. Maar de invloed die ze op hun omgeving uitoefenen, is wél waarneembaar. Wanneer er gas naar binnen wordt gezogen, wordt dat door het sterke zwaartekrachtsveld enorm versneld en verhit. Nog voordat het gas voorgoed in het zwarte gat verdwijnt, zendt het daardoor energierijke röntgenstraling uit. Die kan geregistreerd worden door telescopen in een baan om de aarde. Ook uit de beweging van naburige sterren en gaswolken is het bestaan van een zwart gat soms af te leiden. Maar het gaat altijd om indirecte waarnemingen.

3. Bestaan zwarte gaten wel echt?

Geen twijfel mogelijk. Moderne röntgentelescopen, hebben de omloopsnelheid gemeten van rondzwierende sterren en wervelende gasschijven. Uit die snelheidsmetingen kun je de afmeting en de massa van het onzichtbare centrale object berekenen. Vaak gaat het om zo veel massa in zo’n klein gebiedje, dat een zwart gat echt de enige mogelijke verklaring is. Andere supercompacte objecten zouden namelijk niet onzichtbaar zijn, maar juist enorm veel straling produceren.

4. Hoe ontstaan zwarte gaten?

Laat de natuur haar gang maar gaan, dan ontstaan ze vanzelf. Overigens zijn er twee soorten. De ‘stellaire’ zwarte gaten zijn een paar keer zo zwaar als de zon, maar niet groter dan een paar kilometer. Ze ontstaan wanneer een zware ster aan het eind van zijn leven explodeert als supernova. De kern van de ster stort dan ineen tot een zwart gat. ‘Superzware’ zwarte gaten zijn veel groter, en zijn een paar miljoen of zelfs een paar miljard keer zo zwaar als de zon. Ze houden zich schuil in de kernen van de meeste sterrenstelsels. Waarschijnlijk vormen ze een onvermijdelijk bijproduct van het ontstaan van sterrenstelsels.

5. Hoe veel zwarte gaten zijn er?

Vele triljoenen (een triljoen is een 1 met achttien nullen). Vrijwel elk groot sterrenstelsel – inclusief ons eigen Melkwegstelsel – heeft een superzwaar zwart gat in zijn kern. Dat betekent dat er al tientallen miljarden superzware zwarte gaten in het heelal zijn. Stellaire zwarte gaten zijn nog veel talrijker, gezien het aantal supernova-explosies. In het Melkwegstelsel komen er naar schatting al honderd miljoen voor, aldus berekeningen van de Amsterdamse hoogleraar Ed van den Heuvel. Het dichtstbijzijnde stellaire zwarte gat is hier misschien maar vijftien lichtjaar vandaan.

6. Zijn zwarte gaten gevaarlijk?

Wel als je er willens en wetens op afvliegt: voor wie de ‘horizon’ van een zwart gat passeert, is er geen weg meer terug. Op aarde hebben we echter geen last van de triljoenen zwarte gaten in het heelal; die bevinden zich op veel te grote afstanden. Het sciencefictionbeeld van allesverslindende zwarte gaten die kris-kras door de ruimte zwalken, berust dan ook op fantasie. Zelfs wanneer de zon zou veranderen in een zwart gat, zou de aarde gewoon haar baantjes blijven draaien, hoewel er dan natuurlijk geen leven meer mogelijk is door het ontbreken van licht en warmte.

Bladzijde 29

7. Hoe onttrek je energie aan een zwart gat?

Dat lukt alleen als het zwarte gat ronddraait, en omgeven wordt door een schijf van heet gas. De zwaartekracht van het roterende zwarte gat vervormt de omringende ruimte. De magnetische veldlijnen in de gasschijf raken daardoor strak opgewonden. Het gevolg is dat het zwarte gat een beetje wordt afgeremd, en het binnendeel van de gasschijf extra wordt verhit. De universiteit van Tübingen heeft voor het eerst zo’n kosmische dynamo ontdekt met de Europese röntgenkunstmaan XMM-Newton, op ruim honderd miljoen lichtjaar afstand van de aarde. De extreem hoge temperatuur van het binnendeel van de gasschijf kan alleen verklaard worden door deze dynamowerking.

8. Zijn zwarte gaten echt zwart?

Volgens Stephen Hawking niet. De gehandicapte theoreticus uit Cambridge heeft voorgerekend hoe er heel af en toe elementaire deeltjes uit een zwart gat kunnen ontsnappen, dankzij het onzekerheidsprincipe uit de quantumfysica. Zwarte gaten ‘verdampen’ dus heel langzaam, en hoe lichter ze worden, des te sneller dat gaat. Als er tijdens de oerknal microscopische zwarte gaatjes zijn gevormd (zo groot als een atoomdeeltje, maar even zwaar als de Mount Everest), moeten die nu ongeveer explosief verdampen. Misschien dat sommige gammaflitsen – energierijke explosies in het heelal – op die manier verklaard kunnen worden.

9. Wat voor nut heeft een zwart gat?

Geen enkel. Tenminste, voorlopig. Het ziet er niet naar uit dat er binnenkort maatschappelijke toepassingen gevonden zullen worden voor de kosmische stofzuigers. Maar in theorie zou dat wel mogelijk zijn. Een klein zwart gat in een baan om de aarde kan als ultieme vuilstortplaats dienen, en bovendien de hele wereldbevolking van energie voorzien. En grote geesten als Hawking en Richard Gott van de Princeton-universiteit beweren serieus dat je een zwart gat misschien kunt ombouwen tot een tijdmachine. In principe. Voorlopig blijft dat voer voor SF-auteurs.

10. Wat zit er in een zwart gat?

Een raadsel. Of, zoals astronomen zeggen, een singulariteit. Onze natuurkundige theorieën verliezen in een zwart gat hun geldigheid. Niemand weet wat zich achter die geheimzinnige eenrichtings-horizon afspeelt. Maar gespeculeerd wordt er volop. Volgens Lee Smolin van de Harvard-universiteit ontstaat er bij de geboorte van elk zwart gat in ons heelal een nieuwe kosmos in een andere dimensie. Zwarte gaten als de takken en twijgen van een ‘multiversele’ stamboom. Wie durft nog te beweren dat wetenschap saai is? Al met al is uit bovenstaande wetenschappers en hun verklaringen dus op te maken dat er zoveel onduidelijkheden zijn en is het eigenlijk niet te “bevatten” dat het universum miljarden en miljarden planeten, sterren, zwarte gaten e.d. telt en wie zouden wij “Aardbewoners” wel zijn om glashard te kunnen beweren dat wij het voorrecht zouden hebben alleen als levende wezens in dat universum te verblijven.

Neen, voor MIJ staat gewoon vast dat er meerdere beschavingen moeten zijn in het heelal en dat die misschien op hoger “niveau” bevinden in de technologische ontwikkeling als wij ons zouden kunnen voorstellen in onze stoutste dromen. Dit zijn allemaal onderwerpen waar een “normaal” mens niet aan denkt dagelijks maar toch wel iets om stil bij te staan soms en besef je feitelijk dan de “nietigheid” van de mens in het geheel in het universum en dat we in feite waanzinnig en krankjorum bezig zijn onze eigen planeet ( tenminste wat betreft bewoonbaarheid) te verwoesten.

Mijn god wat heb ik vele nachten zo op een heldere nacht in Bloemendaal aan Zee niet de pracht van de sterrenhemel aanschouwt en hoe nietig voel je je dan als mens. Dat gevoel zal denk ik maar weinig mensen beschoren zijn en daarom ook heb ik de naam genomen van Leipelowietje omdat “de massa” ( zie voorgaande zinsnede,s bij de beginpagina,s) dit allemaal toch niet zal begrijpen en het liefst overgaat “tot de orde van de dag” en er is niks mee als je tot die groep = massa behoort, maar als je anders denkt als anderen heeft meestal te maken met je instelling, wat je hebt meegemaakt, je roots, ervaringen in het leven en dat vormt iemand zoals hij is en ben gewoon blij dat ik op 62-jarige leeftijd dit allemaal nog mag typen op het wonder van “onze” huidige technologie en wel te weten op zo een p.c. en het dan ook nog eens mag verwoorden op zo een weblog en een ieder vrij te laten of hij het wil lezen of niet maar geeft een enorme bevrijding eens je gevoelens te kunnen uiten op deze in feite onpersoonlijke manier, en je geen idee hebt of “iemand” het oppikt en/of dat je in je uppie maar wat zit te schrijven maar dat maakt me geen bal uit. Het idee dat ik misschien enkele mensen kan benaderen die net zo denken als ik doet me al goed en wie weet breng ik ook wel mensen tot bezinning al ben ik bang, de massa kennende, dat er eerder lacherig gedaan zal worden maar dat neem ik dan maar voor lief.

Reeds eerder heb ik al verwoord dat “opiniepeliers” het vaak bij het rechte eind hebben door slechts een beperkt aantal geselecteerde mensen te benaderen wat al aangeeft dat zo een kleine peiling al gauw weerspiegelt de stem/mening van de gehele kudde ( = massa dus) Vroeger werd dit aangeduid als de “grauwe trosmassa” Als ik heel eerlijk ben heeft “de kudde” gelijk zich zo te gedragen omdat het leven in feite kort is en zo om.

Voor je het weet ( en dat merkt iedereen boven de 60) heb je die leeftijd en begin je al een beetje aan het “aftellen” en gaat nadenken over de tijd die je nog rest en het einde van je bestaan op je af komt. Ook zeggen mensen vaak dat het lijkt of de tijd steeds sneller gaat naarmate je ouder wordt en misschien is dat ook wel zo wie zal het zeggen. Tijd is zo een raar begrip en vooral de laatste tijd zegt iedereen dat het wel lijkt of er een “tijdsversnelling” gaande is en heb je net bij wijze van spreken de kerstboom afgetuigd en kan je weer beginnen hem op te tuigen. Ik denk dat een ieder dat wel meemaakt en wat daar de oorzaak van is ?? Misschien straling of wat dan ook ? Wie zal het zeggen. Wij mensen leven immers ( zeker de laatste tijd en “zal alleen maar erger worden “met de plaatsing overal van die UMTS masten in een “deken” van straling en zitten er midden in en niemand weet de effecten op langere termijn en gaat iedereen voorbij aan de waarschuwingen van geleerden, kinderartsen e.d.

Zal wel net zo gaan als met asbest dat het decennia duurt voordat men gaat toegeven dat inderdaad de straling zeer gevaarlijk is voor de mens maar genoeg hierover en heb ik het al uitgebreid over gehad. Wat m.i. een mens NOOIT moet doen is zijn ik verdoezelen en anders je te gaan voordoen als wie je bent. Doe maar gewoon en dan doe je gek genoeg zegt men vaak en zo is het ook. Of je nu bent gezegend of geboren met intelligentie of zonder en/of je ouders nu rijk of arm zijn. Heb al eerder gezegd dat echt arm zijn ook niet fijn is om te leven maar dat als je “rijk” bent in feite het ook allemaal maar “te leen” hebt en er een dag komt dat je alle “rijkdom” weer moet afstaan dus is “rijk” een vreemd begrip eigenlijk.

Wie is nu rijker feitelijk ?

De oliebaron die met zijn jacht op de Middellandse zee vaart waar op het dek zijn helikopter, sportwagen staat en allemaal bloedmooie meiden om hem heen drentelen of Ome Joop die met zijn roeibootje op een mooie zonnige dag op de Vinkeveense Plassen zit te vissen met zijn vrouw waar hij zielsveel van houdt. Zo is het toch ? Moet in dit geval denken aan de hoogmoed van sommige mensen wat me eens overkomen is. Ben ten dele opgegroeid bij zeer rijke mensen wars van enige kapsones en van “gewone” afkomst en die in niets veranderden in hun gedrag en kan dan ook die “kakkers” niet uitstaan. Een voorbeeld: Toen ik indertijd nog met dat meisje was waar ik altijd mee naar Zuid-Frankrijk trok werden we op een avond uitgenodigd bij kennissen van haar vader op een van de kerstdagen. Haar vader was directeur van een fabriek in chemische grondstoffen en Amsterdammer en haar moeder een lieve Franse vrouw die goed met me overweg kon maar pa helaas wat minder vanwege mijn levensstijl toen al, en ook de weigering bij hem in “de zaak” te komen. Ben altijd een eigenwijs stuk vreten geweest dus. Maar goed, het ging om een rijke familie waar we op bezoek zouden gaan op een van de Kerstavonden ze en hadden diverse modezaken o.a. in de Kalverstraat en de villa was gelegen nabij het kopje van Bloemendaal . Prachtig huis en alles was in vol ornaat. In het begin werd je netjes voorgesteld en zaten er een kapitein van een grote reder en meer van die apenkoppen met een belangrijke functie. Het diner ging nog prima en was best gezellig maar tja,… toen kwamen de flessen op tafel en begon het spul steeds luidruchtiger te worden en ook een beetje ordinair in uitlatingen en zo naar elkaar toe. Al gauw bleek de kapitein een kamer te hebben opgezocht met de vrouw van een van die apenkoppen en omgekeerd lag die hufter weer te rotzooien ergens in de tuin met de vrouw van die kapitein en ging de gastvrouw m.i. een beetje behoorlijk aangeschoten mij ook een beetje proberen te “versieren”

Ja kom zeg, ik was 22 jaar geloof ik en dat lijk was iets van in de veertig en dan op die leeftijd een “oud lijk” in mijn ogen en liet blijken niet van die escapades gediend te zijn en bovendien behoorlijk onbeschoft t.o.v. mijn vriendin en ja hoor…. Daar begon Madam met haar bezopen kop op een gegeven moment tegen me aan te lullen terwijl menigeen het kon horen: “Zeg knul. Hoe vind je nou om als “jongen van het volk” zoiets mee te mogen maken in zo een mooie villa en al die pracht en praal om je heen” of zoiets wat ik me herinner.

Nu moet je weten dat de villa van mijn tante ( die ik mama noemde vroeger) 3 verdiepingen had n.b. met op de 1e etage een badkamer op de 2e etage een badkamer en op elke etage 4 kamers en 3 logeerkamers totaal + een mooie tuin en dan nog een mooie flat met uitzicht op zee aan de kust en dan zegt zo een trut zoiets tegen je. Heb gelijk van repliek gediend en dat gezegd en dat het allemaal geen indruk op me maakte en gelijk gezegd dat ik het “niveau” van haar gasten nog nooit had meegemaakt bij mijn familie en of ze zich niet schaamde zo hooghartig te doen,

Tja…….. Kon gelijk vertrekken natuurlijk ze was des duivels en heb gelijk mijn biezen gepakt en meisje ging uiteraard mee met me en zijn lekker uitgegaan in Amsterdam. Anderdaags MOEST ik excuses maken van mijn a.s. schoonpa (ik was in ondertrouw) aan die hufters en anders wilde hij niks meer met me te maken hebben. Dus………… Dat kon ie mooi in zijn r……..t steken en dat zijn dan dingen waar ik achteraf o zo blij om ben nu op oudere leeftijd dat ik geen concessies heb gedaan en denk er met genoegen aan terug dat kolerewijf heerlijk te kakken te hebben gezet ten overstaan van die andere gladjakkers met al hun kapsones. Later is hij wat bijgetrokken maar was de verhouding wel grondig verstoord en omdat ik mijn allereerste meisje weer tegen het lijf liep is de verhouding met zijn dochter ook op den duur verbroken. Haar moeder was een schattige Franse knappe vrouw maar pa……. Zou continue oorlog geweest zijn en maar goed dat het zo verlopen is achteraf eigenlijk

OP NAAR DE LAATSTE BLADZIJDEN ZOU IK ZEGGEN ALS JE HET NOG OP HEB KUNNEN BRENGEN TOT HIER TE LEZEN

.